( iOH ) 



spreekt, ook de Iclegraüst a alléén seint; spreken de 

 beide eersten, dat de telegrafist b seint, en spreken zij 

 alle drie, dat beide telegrafisten gelijktijdig den sleutel 

 neerdrukken. Men ziet gemakkelijk de mogelijkheid in, 

 eene inrigting te vinden, zoodanig dat het eerste geval 

 alléén op éénen schrijftoestel, het tweede geval alléén op 

 eenen tweeden, en het derde op beide schrijl'toestellen wordt 

 opgeteekend. Is dit geschied, dan znllen op den éénen 

 schrijftoestel alleen de seinen van a, op den tweeden alleen 

 de seinen van b verschijnen, en het vraagstuk is opgelost. 

 Dit is nu voorzeker allezins uitvoerbaar, maar men 

 moet bij de toepassing op de telegrafie niet vergeten, 

 dat de stroomsterkte in de lijn door verandering van 

 weerstand des geleiddraads of door het ontstaan van neven- 

 geleidingen, wanneer de telegraafpalen vochtig worden, 

 zeer onstandvastig is, en dien ten gevolge de stroom- 

 sterkte y zoozeer kan afnemen, dat het tweede relais niet 

 meer bewogen wordt, zoodat alleen het eerste spreekt, en 

 de stroomsterkte x -{- y niet voldoende is, om het derde 

 relais te doen spreken. Het is duidelijk, dat onder deze 

 omstandigheden noodzakelijk verwarring in de seinen moet 

 ontstaan. Veel eenvoudiger wordt de zaak, wanneer met 

 een verschil in stroomsterkte der batterijen een verschil 

 in rigting verbonden wordt. Laat de telegrafist a te 

 Rotterdam over eene batterij van 10 elementen te be- 

 schikken hebben, de telegrafist b over eene van 20 ele- 

 menten, die echter zoodanig is opgesteld, dat de stroom, 

 welken b in de lijn brengt, wanneer hij den sleutel neer- 

 drukt, tegengesteld is aan den stroom van a. \Yijl de 

 weerstand der batterij zeer klein is ten opzigte van dien 

 der lijn, kan men aannemen, dat de stroomsterkte even- 

 redig is aan het aantal elementen. AVij znllen de stroom- 

 sterkten dus uitdrukken door het aantal elementen, die 

 in de lijn zijn. 



