( 109 ) 



Wanneer nu te Rotterdam 

 a seint, is de stroomsterkte te 's Hage = -|- 10 

 b II II II II II II = — og 



a en 6 seinen nu » n n == — .10 



In de beide gevallen, dat h den sleutel neerdrukt, heeft 

 dus de stroom te 's Hage eene bepaalde rigting, onder- 

 scheiden van die, welke plaats grijpt, wanneer h niet 

 seint. Wij noemen die stroom-rigting negatief. Nu valt 

 het niet moeijelijk eenen toestel in te rigten, die alleen 

 door zulke negatieve stroomen bewogen wordt. Fig. 3 

 stelt daarvan eene schets voor. Tusschen de beide polen 

 van eenen ciikelvormigen electromagneet bevindt zich een 

 der polen van eenen magneet N Z, die om eene hori- 

 zontale as kan draaijen, welke door het stuk koper c ge- 

 dragen wordt. Die beweging van den magneet kan echter 

 slechts in ééiien zin geschieden (in de figuur zóddanig, 

 dat N zich links beweegt), wijl de beweging in eene au. 

 dere rigting verhinderd wordt door het stuk koper d. 

 De magneet zal derhalve, wanneer N zijnen noordpool 

 beteekent, alleen dan aangetrokken worden door den elec- 

 tromagneet, wanneer de stroom door de omwiudingen 

 van dezen laatsten in zulk eene rigting stroomt, dat de 

 zuidpool van den electromagneet links verschijnt. De veer 

 V drukt den magneet tegen het uiteinde van den koperen 

 arm d. Aan beide armen a en d zijn twee klemschroeven 

 bevestigd. Om den electromagneet zijn, tot een later te 

 vermelden doeleinde, twee verschillende draden nevens 

 elkander gelegd. Wordt de magneet door den electro- 

 magneet niet aangetrokken, dan bestaat er eene geleidende 

 verbinding van a naar a', die in de figuur door de ge- 

 stippelde lijn wordt aangewezen. Deze geleiding wordt 

 echter verbroken, zoodra de magneet zich in beweging 

 stelt, daar hij in dit geval niet meer in aanraking is 

 met het uiteinde van d. 



