( 150 ) 



kuraen. Hierdoor worden al weder eiwitaclitige ligchameii 

 onttrokken. Na de daarop volgende afkoeling van het 

 vociit geschiedt de gisting, waarbij de suiker overgaat in 

 koolzuur, dat vrij wordt, in alcohol, die in het vocht blijft. 

 De gisting geschiedt ten koste der eiwitachtige ligchamen, 

 waarvan op nieuw een aanzienlijk deel als gist uit het 

 vocht wordt afgezonderd. — Uit een en ander blijkt op 

 voldoende wijze, dat het bier op verre na geene zoo goed 

 voedende drank is, als in het dagelijksch leven wordt 

 gemeend, en de garst, die tot zijne bereiding is gebruikt, 

 veel meer voedsel bevat, dan het daaruit verkregen bier. 

 Het mist veel van de hoofdbestanddeelen, tot voeding van 

 den uicnsch gevorderd, en is vooral zeer arm aan eiwit- 

 achtige ligchamen, terwijl evenzeer bij het gisten veel van 

 de phosphorzure zouten wordt afgezet, die als onmisbare 

 bestanddeelen der dieren tot voeding, vooral bij den groei 

 des ligchaams gevorderd worden. — Uit deze overwegingen 

 vloeit voort, dat, waar men garst of andere graansoorten 

 tot biervorming bezigt, men aan den smaak van een 

 gom-, suiker- en alcoholhoudend vocht, vele bestanddeelen 

 opoffert, die ten nutte van volksvoeding konden worden 

 gebezigd en daarvoor nu verloren gaan. De vraag verdient 

 beantwoord te worden, of men daarvoor geen anderen, sma- 

 keUjken volksdrank in de plaats kon stellen, bereid uit 

 minder kostbare en minder tot voeding dienstige zelfstan- 

 digheid. — Sjireker beantwoordt haar door te wijzen op 

 de aardappelen, waarvan de voedingswaarde, naar het oor- 

 deel van alle bevoegden, gering is. Op zich zelve zijn 

 zij tot biervorming niet geschikt, maar met mout van 

 garst vermengd, zullen zij daaromtrent niets te wenschen 

 overlaten. De Heer muldeb beroept zich op het getuigenis 

 van LÖBEREiNEn, vrijst op de nadeelen der jeneverstokerij 

 uit graan, waarbij alle eiwitverbindingen verloren gaau, 

 toont dat dit ook voor een deel bij de biervörmiug het 



