{ 160 i 



bol, ook zonder iii water geplaatst te zijn, bladeren en 

 bloemen vormt, iium hij waar, dat, lioe meer de planten iu 

 dien toestand schijnbaar groeiden, hoe ligter zij tevens wor- 

 den. De plant verliest derhalve, in plaats van te winnen. 



De Heer de vriese meent, in verband met de gedach- 

 tenwisseling tusschen de H.H. iiarti.ng en miquel, eene 

 vraag te mogen opwerpen. Hij herinnert, dat de Heer iiahting 

 in de discussien gezegd heeft dat het onbewezen is, dat 

 de wortels vloeistofien afzonderen. Hij vraagt derhalve, of 

 de vroegere proeven van brugjuns daarbij niet in aanmer- 

 king behooren te komen. Werden zij herhaald? en heljbcn 

 zij de zaak niet reeds voor een deel beslist? 



De Heer harting herinnert dat de herhaling daarvan 

 (inder anderen door macaire geschied is. In weerwil van 

 de groote verdiensten van brugmans, acht hij echter dat 

 deze niet van een geheel onbevooroordeeld standpnnt uit- 

 ging, en dat noch zijne, noch macaire's proefnemingen 

 zoo zijn ingerigt, dat deze tegen gewigtige bedenkingen 

 zijn gevrijwaard. Hij ontkent niet dat eene secretie door 

 de wortel-s der planten door sommigen zelfs thans nog 

 wordt aangenomen. Vooral acht hij daaromtrent een feit 

 belangrijk, door ciiatin medegedeeld, die planten aan ar- 

 senikvergiftiging blootstelde, en later het vergift weder 

 uit de plant zag verdwijnen. Hoe geschiedde zulks? 

 Was het door de bladeren of door de wortels? Beide 

 wegen zijn mogelijk ; maar alleen nader onderzoek kan 

 daaromtrent beslissen. Noodzakelijk ter verklaring van het 

 genoemde feit is echter de wortelafscheiding niet ; daar het 

 arsenik ook als arsenik-waterstofgaz door de bladeren kan 

 ontweken zijn. 



De Heer de vriese vraagt, of ;MACA|re de proeven ook 

 met Lolium temulentum nam. Hij acht dit wenschelijk, 

 vooral ook met het oog op de giftige eigenschap dezer 

 plant. Voorts wijst hij nogmaals op de belangrijkheid der 



