( 175) ) 



van zilver te vinden. Kraakbeen, op dezelfde wijze be- 

 handeld, leverde hetzelfde negative resultaat op. 



Bij het onderzoek der nier werd een andere weg inge- 

 slagen. Ee.n zesde gedeelte der eene nier werd verbrand, 

 en de aldus verkregen asoh werd met Carhonas sodae voor 

 de blaasbuis behandeld. Aldus werden de zilverbolletjes 

 verkregen, door deu Spreker ter tafel gebragt. Een daar- 

 van werd in acidum nitricum opgelost en als chloorzilver 

 gepraecipiteerd, hetgeen mede door den Spreker vertoond 

 wordt. Na deze waarneming werd beproefd om op de- 

 zelfde wijze zilver aan te toonen in de asch van kraak- 

 been, doch weder vruchteloos. 



Terwijl dus de aanwezigheid van zilver in de nier tot 

 zekerheid gebragt was, bleef de vraag : in welke verbinding 

 het zilver teruggehouden was. Het kon wel niet anders 

 dan in eene onoplosbare verbinding bestaan, daar het ge- 

 durende zestien jaren teruggebleven was. Door de volgende 

 onderzoekingen heeft de Spreker getracht dit punt op te 

 lossen. Ammonia liquida gaf geene verandering ; door ge- 

 concentreerd salpeterzuur ontstond daarentegen sterke gas- 

 ontwikkeling, die zigtbaar hare bron had uit de donker 

 gekleurde weefseldeelen, welke bij de gasontwikkeling ge- 

 heel helder werden ; er kon dus geene chloorverbinding 

 aangenomen worden, en zoo men aan eene cyan verbin ding 

 konde denken, was dit hiermede evenzeer wederlegd. Op- 

 merking verdiende hierbij de vorming van een wit wolkje 

 rondom het praeparaat, hetgeen wel niet anders kan wor- 

 den verklaard dan uit de vorming van Chloorzilver, door 

 inwerking van de aanwezige Chlorureta op de gevormde 

 Nitras argenti. De vraag, of de gasontwikkeling koolzuur 

 konde zijn, moest ontkennend beantwoord worden ; omdat 

 bij toevoeging van zoutzuur geene verandering werd waar- 

 genomen en zelfs de verkleuring, ten gevolge van het hel- 

 der worden en zamentrekken der tusschenstof, donkerder 



