( 198 ) 



altijd geringer gemaakt worden dan die, welke door de 

 stift wordt doorloopen bij het ophouden van den stroom. 

 Rigt men nu de contactvecr op de stift zoodanig in, dat 

 zij, geheel vrij zijnde en wanneer het anker niet wordt 

 aangetrokken, de koperen deelen niet raakt, maar hare 

 speelruimte bij het aanraken grooter is dan de afstand, 

 welke bij het terugspringen van de stift door omkeering 

 van den stroom wordt doorloojien, dan üal, hoewel de stift 

 zelve terugspringt, de veer tegen de koperen deelen blijven 

 aandrukken en het contact niet verbroken worden. 



Dit middel .schijnt echter niet aan te bevelen, wegens 

 de veraiulerlijkheid der veerkracht, zoowel van de contact- 

 veêr als van die welke het anker terughoudt, en het is 

 van den telegrafist niet te vergen, dat hij zijne aandacht 

 ook nog gedurig op de verhouding van die beide veer- 

 krachten vestige. Boven deze en andere inrigtingen 

 schijnt de volgende de voorkeur te verdienen. 



Het neutrale relais wordt verworpen, ea vervangen door 

 een polair relais, dat slechts voor positieve stroomen spreekt. 

 Het schrijft dus alle gevallen op, waarbij a alleen seint. 

 De magneet van dit relais en de daarmede verbonden ko- 

 peren arm d (zie figuur 3, Deel IV, bladz. 118) worden 

 iii de korte sluiting gebragt van de lokaalbatterij, die den 

 schrijftoestel A in beweging brengt. Om nu op dezen 

 schrijftoestel de gelijktijdige en overeenkomende seinen 

 van a en b te verkrijgen, wanneer de beide telegrafisten 

 den sleutel neerdrukken en een stroom = — 10 in het 

 ontvangende station aankomt, wordt het negatieve polaire 

 relais I (bladz. 112) op eene andere wijze verbonden. Het 

 is thans bestemd eene dubbele rol te vervullen en dan, 

 wanneer een negatieve stroom aankomt, beide schrijftoe- 

 stellen te doen sclirijven. Ten einde B te doen schrijven, 

 wordt de klemschroef a verbonden met een der beide pool- 

 draden van de lokaalbatterij, de andere pooldraad is iu 



