( 243 ) 



binding bij den niensch, vooral wanneer zij zich ouder 

 den tweeden vorm voordoet, als aiialogon van den m.an- 

 conaeus quintus verdient beschouwd te worden. 



Proeven op het lijk genomen, bewijzen dat de verbin- 

 ding gespannen wordt, zoodra men den opijerarm naar 

 buiten kantelt en tevens den voorarm op den opperarm 

 buigt, met andere woorden: in die gevallen, waarin span- 

 ning van latissimus en triceps plaats vindt. Houden wij 

 dit in het oog, zoo moet, althans wanneer zij zich ver- 

 toont onder den tweeden vorm, hare lioofdwerking bestaan 

 in vermeerderde strekking van voor- of opperarm, nadat 

 de bovenste extremiteit ten gevolge der werking van de 

 breede rugspier naar binnen gekanteld en naar den rug 

 gevoerd is, of stelt de arm het vaste punt daar in op- 

 trekking van den romp naar de bovenste extremiteit. Be- 

 drieg ik mij niet, dan komt deze laatste werking van de 

 onderhavige verbinding, hoewel zeer in de verte wat de 

 kracht aangaat, overeen met die, welke moet bestaan, wan- 

 neer de insertie van een gedeelte van den latissimus aan 

 den condylus internus Immeri en het olecranon plaats heeft, 

 zoo als VROLIK die onder anderen bij den Chimpansé, den 

 Gibbon en de Macaci aangetoond heeft; dns bij dieren, die 

 zich bijzonder als klauteraars qualificeren *). Het resultaat 

 toch zal wel hetzelfde zijn, of de latissimus zich onmid- 

 delijk aan het opperarmbeen en aan het olecranon beves- 

 tigt, dan wel of de insertie aan dit laatste punt middel- 

 lijk geschiedt door overgang van den latissimus op den 

 triceps. In beide gevallen wordt de hefboomsarm, waarop 



*) Volgens epne scliriftelijke mededeelins; van Prof. W. vkolik, 

 is bij den Dnsynrus, die niet klimt, de bundel van den latisslmua 

 (lorsi, die naar liet olecranon gaat, zeer zwak. Bij den klimmenden 

 Cercoleptes cavilimlvulus vond liij bem daarentegen zeer stevig. Do 

 beteekenis der onderhavige verbinding wordt door deze waarneming 

 stellig nog duidelijker. 



