{ -ZCi) ) 



zij scheen, gaf teoh tot menig bezwaar nanloiding. lüj de 

 oprigting van het Instituut, werd liet gehouw, aan deze 

 Instelling aangewezen, voor een deel tot Museum bestemd. 

 Die verdeeling ging niet zonder moeite, en men zag zich 

 gedrongen om, bij gemis van eene zaal voor het Instituut, 

 het heiligdom der Kunst meer dan eenmaal 's jaars open 

 te stellen, om der Wetenschap als vergaderzaal te dienen. 

 Maar toen nu het Instituut opgeheven was, zoude dan 

 voor de maandelijksche vergaderingen der nieuwe Akade- 

 mie voor Wis- en Natuurkundige wetenschappen de zaal 

 weder ontsloten worden? Er was geene keus, en hoezeer 

 de beslissing bij velen, die de belangen der verzameling 

 van meesterstukken, welke in die zaal vereenigd waren, 

 ter harte namen, afgekeurd werd, — tot nadere beschik- 

 king werd zij voor de openbare vergaderingen aangewezen. 

 Bij de uitbreiding der Akademie moesten de bezwaren toe- 

 nemen, en werd de onregelmatigheid steeds levendiger ge- 

 voeld, dat aan de Akademie wel een zetel was aangewe- 

 zen, maar dat zij de plaats te vergeefs zocht, die be- 

 stemd en doelmatig voor hare gewone vergaderingen in- 

 gerigt, blijk konde geven, dat die zetel iets meer was 

 dan een woord, en dat de Akademie te Amsterdam op eene 

 harer waardige wijze gevestigd was. Hoe gaarne wij ook 

 in onze vergaderingen het oog op die heerlijke gedenk- 

 stukken van den vaderlandschen roem in de schilderkunst 

 Heten rusten, er was wel niemand onder ons, die dat in- 

 wonen der Wetenschap in den tempel der Kunst niet af- 

 keurde, en niet met verlangen den tijd te geraoet zag, dat 

 eene eigene zaal aan de Akademie geschonken zoude wor- 

 den, ingerigt voor de behoefte harer vergaderingen. Dien 

 wensch zien wij thans vervuld, en terwijl wij voor de eerste 

 maal zitting nemen in deze Zaal, zoude ik, .iIs Voorzitter 

 der Akademie, te kort komen aan mijne vcrpligting, indien 

 ik geene hulde bragt aan Z. Exc. den Ministor van Bin- 



