{ au ) 



beschouwing van het gescliiedkuudig ovcrzigt, door de 

 Akademische Commissie gegeven. 



De Voorzitter doet den Heer vaiv bheda. opiuerkcn, dat 

 het bespreken van den inhoud van het Rapport niet aan 

 de orde is. 



De Heer MIQUEl erlangt het, woord, ten einde, naar Iiij 

 hoopt, den Heer van breda te overtuigen, dat ecue afdoe- 

 ning der zaak heden meer wenschelijk is, zonder onnoo- 

 digen terugslag op de geschiedenis der geologische Com- 

 missie. Hij zegt dat in deze de meest vriendschappelijke 

 overeenstemming bestond gedurende meer dan drie jaren, 

 tot op het oogenblik, waarin Spreker den wensch heeft 

 uitgedrukt, dat hare werkzaamheden zoodanig zouden wor- 

 den geregeld, dat zij binnen den wettig bepaalden tijd 

 konden aÜoopen. Van dat uur af ontstond de tweespalt. 

 In het Rapport der Commissie van de Akademie, ontmoet 

 de Heer jiiquel eenige dwalingen, welke ongetwijfeld ge- 

 heel ter goeder trouw zijn. Hij verzet zich tegen het 

 denkbeeld, dat de taak, welke aan de geologisclie Commis- 

 sie werd toevertrouwd, aan een enkel persoon behoort te 

 worden opgedragen, en licht zijne meening toe door eenen 

 terugslag op hetgeen in Engeland en in Frankrijk geschiedt. 

 De ondervinding, daaromtrent in België opgedaan, met het 

 oog ook op Liraburg, acht hij ongelukkig. De bewerking 

 van eenen zoo grooten schat van bouwstoffen, als door de 

 geologische Commissie werd bijeengebragt, kan niet door 

 één persoon geschieden, llij kan zich zeer goed vereeni- 

 gen met het voorstel, dat de gelieele verzameling, nu nog 

 grootstendeels onbewerkt liggende, naar het gebouw der 

 Akademie worde overgebragt ; maar verlangt, dat deze zich 

 dan ook verbinde, om voor de goede bewerking zorg te 

 dragen, en daartoe later voorstellen aan de Regering Ier 

 beraadslaging brenge. 



De Voorzitter doet den Spreker opmerken, dat, zoo iiij 



