( 308 ) 



plaats iii te ruimen. Zij nullen het mij ook, ik houde er 

 mij van verzekerd, gaarne vergeven, dat ik meer waarde 

 lieclit aan het besluit eencr Commissie, wel niet uit alle, 

 maar ten minsten uit de meest bekende Geologen van 

 Nederland zamengesteld, dan aan dat van eene Commissie, 

 buiten twijfel bestaande uit vier hoogst kundige en in 

 vele vakken van geleerdheid uitmuntende mannen, maar 

 waarvan er zeer zeker twee zullen erkennen, nimmer zich 

 met Geologie of hetgeen daartoe betrekking heeft, te heb- 

 ben bezig gehouden. 



Tn de tweede plaats: — is de Commissie van oordeel, 

 dat in de wijze, waarop de Hoofd-Commissie was zamenge- 

 steld, reeds de kiem besloten lag, die de oplossing der 

 Commissie ten gevolge had. Met deze algemeene uitspraak 

 stemmen wij volkomen in; maar geheel en al versehillen 

 wij van gevoelen met de Comitiissie, als zij meent, dat 

 deze mislukking aan het opdragen van het bewuste onder- 

 zoek aan eene Commissie, en derhalve aan meer dan aan 

 ('uil persoon zoude zijn te wijten. Neen! deze mislukking 

 is alléén aan eene enkele omstandigheid toe te schrijven ; 

 zij is deze: dat de Secretaris der Commissie tevens een 

 harer Medeleden was. 



Niet alleen dat de meerderheid der Hoofd-Commissie, 

 toen deze nog uit drie Leden bestond, geheel eenstemmig 

 dacht over de wijze, waarop de werkzaamheden behoorden 

 te worden voortgezet, maar ook toen deze Hoofd-Commis- 

 sie met twee Leden vermeerderd werd, was daaromtrent het 

 gevoelen van vijf der zes Leden zuij eenstemmig, alsof het 

 dat van een enkel persoon was; en alleen de weigering 

 van den Secretaris om de besluiten der Commissie ten 

 uitvoer te brengen, belette den voortgaug der werkzaam- 

 heden. 



Uit hetgeen door mij gezegd werd, ziet men reeds, dat 

 ik het gevoelen in het Verslag medegc^deeld, dat namelijk 



