( 379 ) 



vmg van onzen vadcrlandschen bodem zeer te stade komen. 



Maar ook ten andere is de redenering, waarom men aan 

 geen buitenlander het bewuste onderzoek zoude kunnen 

 opdragen ook daarom, salvo meliori, minder afdoend. Ne- 

 derland is niet alleen eene Delta van Schelde, Maas en 

 Rhijn; maar een groot deel van ons Vaderland bestaat uit 

 een veel ouderen grond, een grond, die, zooals door mij het 

 eerst ontdekt, en zoo op mijne menigvuldige lessen als el- 

 ders, reeds voor jaren is bekend gemaakt, voor een goed 

 deel uit rotsblokken en rotsgruis bestaat, dat van de krui- 

 nen van het Ardenner-gebergte werd afgebroken en naar 

 onzen bodem overgevoerd, en dat gemengd werd met de 

 rotsstukken, die van het Scandinavisch gebergte werden af- 

 gesclieurd en tot ons, waarschijnlijk op ijsvelden, overge- 

 bragt, zooals men dat in de bekroonde Verhandeling van 

 den beroemden haussmak, die door mij vertaald, en met 

 noten voorzien in de werken der HoUandsche Maatschappij 

 van Wetenschappen gedrukt werd, kan lezen. 



Dit Ardenner- en Rhijndiluvium zoude ik nimmer tot zijn 

 oorsprong hebben kunnen terugbrengen, — nog heden zou- 

 de men, zooals toen haussman zijne Verhandeling schreef, 

 het Nederlandsch diluvium met brugmans en anderen als 

 alléén Scandinavisch beschouwd hebben, — had ik niet, door 

 ambtshalve bijkans ieder punt van het Ardenner-gebergte, 

 van den EijfTel, van het Schiefer- en Kalkgebergte aan de 

 beide boorden van den Rhijn te onderzoeken, aan lederen 

 steen van ons Nederlandsch diluvium de plaats kunnen 

 aanwijzen, vanwaar hij wierd afgescheurd. Geen Nederlan- 

 der, die niet in de buitengewone gelegenheid geweest was, 

 waarin ik mij heb bevonden, zoude daartoe in de mogelijk- 

 heid, geweest zijn. Onder de buitenkndsche Geologen daar- 

 entegen zijn er vele, die bij het onderzoek onzer Neder- 

 landsche steensoorten deze met niet minder juistheid, ja 

 welligt nog beter dan ik, zouden herkend hebben. 



