( 395 ) 



uéuc lui de 83 waarnemingen van f Aurigae cu ile 7 o 

 waarnemingen van a Herculis. Het is niet wel mogelijk, 

 tlat uit zulke waarnemingen een besluit opgemaakt worde, 

 hetgeen voldoet aan de tegenwoordige eisclien der wc- 

 tenschaj). 



Met het doel om na te gaan, in hoeverre de schattingen 

 van lichtverschillen door den Heer van der ven met die 

 van den Heer oitjemans overeenkomen, heeft de Heer van 

 HEES meer bepaaldelijk voor de twee door ons medelid be- 

 arbeide steiTen, /J Lyrae en 8 Cephei, de waarnemingen van 

 den Heer van dek \t;n onderzocht. Die van S Cephei gaven 

 hem eene bevreemdende uitkomst. Van de 113 waarnemin- 

 gen dezer ster zijn er slechts 30, waarbij te gelijk twee 

 vergelijkingssterren £ en i Cephei gebezigd zijn en waar- 

 uit dus het lichtverschil dezer laatsten, die als onverander- 

 lijk zijn aangenomen, kan afgeleid -worden. Dit verschil 

 wankelt in de 10 eerste waarnemingen van 14 Maart tot 

 4 Julij 1854 tusschen 1 en 2 graden, maar wordt nu plot- 

 seling grooter, en bedraagt in al de volgende tot aan het 

 einde in April 1855 vier of vijf graden. De gemiddelde 

 der 10 eerste waarnemingen is 1,45 gr., die der 20 laatste 

 4.33. Eene zoo groote en zoo blijvende vermeerdering kan 

 aan geene waarnemingsfouten toegeschreven worden : zij 

 moet eene bepaalde oorzaak hebben. Het ware mogelijk, 

 dat de Heer van dee ten in Julij 1854 zijne wijze van 

 schatting veranderd had; dit wordt echter weersproken 

 door de waarnemingen van j? Lyrae, waarbij hiervan geen 

 spoor voorkomt. Men zoude nog kunnen vermoeden, dat de 

 lichtsterkte van eene der vergelijkingssterren zelve eene ver- 

 andering ondergaan heeft; dit zoude echter aan den Heer 

 OüDEiiANS niet ontsnapt ziju, die dezelfde vergelijkingsster- 

 rcn gebruikt heeft en wiens waarnemingen het tijdperk van 

 Nov. 1853 tot Dec. 1855 omvatten. De oorzaak van het 

 plotseling toegenomen lichtverschil t, — < blijft dus in het 



