( 398 ) 



ni oordeelkundige behakking, om slechts deze te noemen, 

 noodzakelijke vcrcischtcii zijn, om vrijstaande hoornen, elk 

 naar zijnen aard, met kracht te doeu doorgroeijen en zoo 

 voor inkaukering, als geheel bederf te vrijwaren. 



Laat men voor het laatstgenoemde de geschikte tijd ver- 

 loopen, zijn de takken eenmaal te onregelmatig gegroeid, 

 te menigvuldig of te dik geworden, dan ziet uien zich voor 

 altijd te leur gesteld in zijne verwachting van strak opschic- 

 teude booinen; men ontmoet integendeel niet anders dan 

 mismaakte dwergen of kreupele stammen, die nu tot regt 

 opgroeijeud gewas niet meer te brengen zijn; of wel, ver- 

 stout men zich, desniettegenstaande, de reeds te dik en 

 zwaar geworden takken weg te nemen door de bijl, er wordt 

 alleen door bewerkt het vormen van doode knoesten, die 

 al spoedig tot bederf overslaan, aan lucht eu water vrijen 

 toegang in den boom aanbiedende. 



De sprekendste voorbeelden van zulk een diep ingrijpend 

 bederf ontmoette ik reeds aan verscheidene ijpenboomen, welke 

 op het einde der voorgaande eeuw alhier in de zoogenaamde 

 plautagie zijn geveld geworden. Aan den omtrek van den 

 stam tot op de hoogte der lu-oon geeu blijk van bederf 

 tooncnde, waren ondertusschen sommige van binnen in zulk 

 eenen graad vermolmd en opgelost door ingedrongen vocht, 

 dat meii, door opzettelijk geboorde gaten, tonnen waters 

 konde aftappen. Enkele voorbeelden, welke ik daarvan heb 

 bewaard, kunnen nu nog ter leering strekken, wat men van 

 verwaarloozing of verkeerde behandeling te wachten hebbe. 



Bijaldien ik niet dwaal, heeft men aan vele ijpen, die 

 voor weinig jaren op verscheidene plaatsen hier ter stede 

 zijn opgeruimd, dergelijke verschijnselen niet gemist. 



Wat zal nu het slot zijn van hetgeen ik gemeend heb 

 aan deze Vergadering te mogen voorhouden ? Het is voor 

 Nederland, in zijne gewesten, steden eu op het platte land 

 wel niet van even groot belang, als te zorgen voor het 



