( 28 ) 



mijn wenscli riiut buitensporig in een land als het onze, 

 dat zich door den rijkdom zijner wetenschappelijke ver- 

 zamelingen onderscheidt, en waar de sterrekunde alléén van 

 alle belangstelling en ondersteuning scheen te worden uit- 

 gesloten. De stichting van een wezenlijk observatorium te 

 Leiden werd steeds tot eene onbepaalde toekomst verscho- 

 ven, doch ik mogt mij in de vervulling van eenen mijner 

 wenschen verblijden. Mijn vriend en voormalige leerling, 

 de Heer Dr. J. A. c. oudemans, werd, in heti voorjaar van 

 het jaar 1853, als observator bij het observatorium te 

 Leiden aangesteld, en ofschoon die aanstelling aan voor- 

 waarden werd gebonden, geenszins geschikt om anderen bij 

 ons tot eene toewijding aan de sterrekunde op te wekken, 

 zij opende mij het uitzigt, dat het observatorium te Lei- 

 den den naam, dien het zich verworven had, met eere 

 zoude handhaven. 



De werkzaamheden, volbragt aan sterrewachten in Eu- 

 ropa, van welke geene jaarboeken worden uitgegeven, wor- 

 den bekend gemaakt in het daartoe bestemde tijdschrift, de 

 Astronomische NarJirichten, opgerigt door schumacheb, en 

 na diens overlijden door petersem en hansen voortgezet. 

 Sterrekundige waarnemingen, elders medegedeeld, hebben 

 weinig kans om onder de oogen van hen te komen, die 

 met haar de belangen der wetenschap kunnen bevorderen, 

 en de Astronomische Nachrichten waren ook steeds mijne 

 toevlugt, als ik het sterrekundig publiek met eenige, door 

 mij volbragte, waarnemingen had bekend te maken. Het 

 mededeelen van wetenschappelijke werkzaamheden alleen in 

 een buitenlandsch tijdschrift kan echter ten gevolge heb- 

 ben, dat zij nergens minder bekend worden dan in het 

 land, waar zij hebben plaats gehad, en betreffen zij eene 

 wetenschap, die in dat land is miskend en verwaarloosd, 

 zoo behooren zij aldaar veeleer op den kandelaar gezet, dan 

 onder eene korenmaat verborgen te worden. Om die reden 



