( 70 ) 



vruchtbegiusels {folia carpcllaria) ; de aanweziglieid of af- 

 wezigheid van welke laatste gedaantewisseling tot de zoo 

 gewigtige verdeeling der Dicotyledonen in bedektzadigcii 

 {Angiospermae) en naaktzadigen [Gymnospermae] aanleiding 

 heeft gegeven. 



De genoemde gedaantewisseling van bladen in bloeibla- 

 den, schutbladen, kelkbladen, bloembladen enz. is thans al- 

 gemeen aangenomen en wordt ook reeds door ons spraak- 

 gebruik, dat ze bijkans alle bladacldige deelen noemt, 

 eenigermate aangeduid. Zij wordt onk bevestigd door vele 

 misvormingen, welke in vele gevallen niets anders zijn dan 

 eene tcrugkeerende gedaantewisseling en dus als plauten- 

 kenmerk van neen gewigt, bijv. als de meeldraden in bloem- 

 bladen of de laatste in kelkbladen of alle de deelen eener 

 bloem in meer gewone bladachtige deelen overgaan, zoo 

 als dit meermalen wordt opgemerkt. 



Men weet, dat de bladen bijkans nooit vlak boven elk- 

 ander staan, maar op de steng doorgaans in • zulk eene 

 orde geplaatst zijn, dat, als men zich de steng zeer za- 

 mengetrokken denkt, elk hooger geplaatst blad steeds meer 

 of min komt boven de opening, die tusschen twee lager 

 geplaatste bladen gevonden wordt. Dat zelfde heeft, nog 

 geregelder, plaats bij de zijdelingsche deelen der bloem, 

 waarvan de ware symmetrie deze is, dat de deelen van 

 den eenen verticiUus floralis steeds altemeercn met die van 

 den volgenden verticiUus, zoodat bijv. een bloemblad ge- 

 plaatst is boven de tusschenruimte tusschen de twee lager 

 geplaatste kelkbladen, en een meeldraad wederom boven de 

 tussclienruimte tusschen de twee lager geplaatste bloem- 

 bladen en zoo verder. Afwijkingen van deze symmetrie 

 geven gewigtige kenteekenen, doch wederom minder bij de 

 bladen, welke men soms opposita en sparsa in eene en 

 dezelfde plant aantreft, dan in de bloemdceleu. De Bcrbe- 

 ridaceae onder andereu worden bepaaldelijk gekenschetst, 



