( ^'o ) 



eene andere voor in de plaats stellen, dan moet zulks, 

 zijns oordeels, vooral op soortgelijke gronden, uit verge- 

 lijking van den schedel voornamelijk, geschieden. De 

 strijd moet op hetzelfde terrein en met dezelfde wapens 

 gevoerd worden. Ook rigt hij daarbij de aandacht op 

 den door gould ontdekten Didunculus strigirosiris, waar- 

 van het bestaan, de gedaante en het maaksel, de verwant- 

 schap eindelijk met de Duiven hem zeer voor het gevoe- 

 len van STRICKLAND en melville schijnen te pleiten, dat ook 

 de Dodo eene duif zoude wezen. Hij doet daarbij uitko- 

 men dat de groep der Struisachtige vogels vrij onbepaald 

 is, doch hecht eenige waarde aan den achterteen van den 

 Dodo, vermits deze bij al de Struisachtige vogels ont- 

 breekt, uitgezonderd bij den Apteryx, waar die zeer on- 

 volkomen is en meer het voorkomen van eene spoor heeft. 

 De Heer schlegel beantwoordt de beide sprekers. Hij 

 ontkent niet dat zijne stelling niet nieuw is ; hij gaf ook 

 dit in zijne verhandeling op, maar hij meent de eerste te 

 wezen die haar op wetenschappelijke gronden deed rusten. 

 Ten dien opzigte komt hij vooral op tegen de opvatting 

 van den Heer vrolik, dat de afbeelding, welke hij in de 

 jongste vergadering voordroeg, als uit de lucht gegrepen 

 of eene schepping zijner phantasie zoude wezen. Hij be- 

 zigde daartoe objective grondslagen, zijnde de hier nu 

 door den Heer vrolik ter tafel gebragte schedel en 

 poot met de vroegere afbeeldingen. Hij begrijpt niet, 

 welke verandering het meer dan eene eeuw bewaard blij- 

 ven van den schedel op zijnen vorm heeft kunnen uit- 

 oefenen: op het been toch kan de tijd, noch de wijze 

 van bewaring eenigen invloed hebben uitgeoefend. De 

 hoornige schede van de bovenkaak moet toch in omtrek- 

 overeenkomen met het been, waar rondom zij als het ware 

 wordt afgegoten, en zulks is niet het geval in de afbeel- 

 dingen van R. SAVART. Voorts herhaalt hij hetgeen vroeger 



