( f^(i } 



door hem gezegd werd omtrent de disproportie tusschen 

 kop, pooten en ligchaara in de bekende afbeeldingen, en 

 treedt in l)reede uiteenzetting van al hetgeen omtrent de 

 plaatsing van den staart, omtrent de vleugels en de geo- 

 graphische verspreiding tot steun zijner meening reeds 

 in de jongste vergadering werd aangevoerd. Hij traclit 

 voorts door schetsen op het bord aan de bewijsgronden 

 van STRicKLAND en melville voor de verwantschap van 

 den Dodo met de Duiven, geput uit den vorm van enkele 

 beenderen van schedel en poot, hunne kracht te ontne- 

 men. Al hetgeen door de beide sprekers tegen zijne mee- 

 ning werd aangevoerd, bragt hem niet aan het wankelen ; 

 integendeel hij vond daarin steun voor zijne overtuiging, 

 en neemt niets terug van hetgeen daaromtrent door hem 

 werd verkondigd. De anatomische overeenkomst van den 

 schedel en de poot met die der Duiven heeft naar zijn 

 inzien geene waarde, daar zij op de groote gelijkvormig- 

 heid van maaksel bij de vogels berust, en zij nagenoeg 

 bij allen gelijk zijn. Evenmin hecht hij eenige waarde 

 aan de aanwezigheid van den achterteen bij den Dodo. 

 De afwisseling in het getal teenen in de groep der Struis- 

 achtige vogels schijnt hem toe aan te toonen, dat dit 

 kenmerk van zeer ondergeschikt belang is, en dat niets 

 ons belet om de mogelijkheid aan te nemen, dat er een 

 Struisachtige vogel besta met eenen achterteen, waarvan 

 ook reeds een rudiment aanwezig is bij den Apteryx. 



De Heer vrolik antwoordt, dat hij ongaarne de wisse- 

 ling van gedachten daarover langer zoude rekken ; dat 

 hij van meening blijft, dat men uit eenen schedel, waarop 

 de huid blijkbaar is vastgedroogd, en waarvan de hoornige 

 schede der bovenkaak verloren ging, niet wel kan beslui- 

 ten tot den vorm, welken hij in het levende dier mag 

 bezeten hebben ; dat de geheele kwestie intusschen eenc 

 zaak is van subjective opvatting, welke hij in elk gaarne 



