( 101 ) 



ting met een jeugdig officier der genie, en de epauletten 

 van dezen, naar welke arago met een oog van begeerte 

 zag, eene andere rigting aan zijnen geest gaven. Het werd 

 van dat tijdstip af de mathematische studie, waarop hij 

 zich met de borst ging toeleggen. Ontevreden over het 

 onderwijs, dat de school hem schonk, giug hij de werken 

 van LEGENDRE, LACKOix en GARNIER lezcu. De daarin onder- 

 vonden moeijelijkheid zou hem schier ontmoedigd hebben, 

 zoo niet een los geworden blad van den papieren omslag 

 van het werk van garxier hem den raad van d'alembert 

 had doen lezen, die aan een, even als hij, ontmoedigden 

 jongeling toeroept : //Allez, monsieur ! allez, et la foi vous 

 // viendra." 



Dit was voor hem een lichtstraal. Een anderhalf jaar 

 daarna was hij genoeg voorbereid, om zich aan het admissie- 

 examen voor de polytechnische school te Toulouse te 

 onderwerpen. Eigenaardig is de zamenspraak tusschen monge 

 en den proeveling. — De examinator, ontevreden over de 

 afwijzing, welke hij aan een makker van arago had moeten 

 doen ondergaan, wilde hem aanvankelijk niet ondervragen, 

 en deed werkelijk alles wat geschikt mag heeten, om een 

 jeugdig gemoed te verwarren en verlegen te maken. Ar.\go 

 eischte op hoogen toon, dat het examen hem wierd afge- 

 nomen, en onder dergelijk ongunstig vooruitzigt begon 

 het onderzoek, dat de eerste zegepraal van arago moest 

 worden. Eene op knorrigen toon gedane vraag lokte bij 

 arago een antwoord uit, dat een uur duurde. Monge, van 

 zijn onheusch oordeel teruggekomen, voegde er nog een 

 paar vragen bij, en nadat AR.4.G0 twee en een half uur voor 

 het bord gestaan had, verviel monge van het eene uiterste 

 in het andere, omhelsde den gelukkigen kweekeling, zeg- 

 gende, dat hij de eerste op de lijst zou staan 



Tegen het einde van 1S03 in de polytechnische school 

 opgenomen, wachtte hem daar iets dergelijks onder legendre. 



