( 103 ) 



Maar nu -wilde zij het hem ook aan niets laten ontbreken. 

 Daaraan had arago een dagelijks smakelijk maal te dan- 

 ken, in plaats van het zwarte brood der gevangenen. 



Het verblijf in de casematten van Eosas werd later 

 vervangen door dat op eene der pontons van Palamos. 

 Gelukkig eischte de Dey van Algiers, verwoed over den 

 hoon zijner vlag aangedaan en over den dood van een 

 er ■ ingescheepten leeuw, bestemd voor den Keizer van 

 Frankrijk, de teruggaaf van zijn fregat en van hare be- 

 manning, als ook schadevergoeding voor den gestorven 

 leeuw. De togt werd op nieuw naar Marseille aange- 

 nomen, dat beloofde land voor den moedigen en vurigen 

 jongeling, dat hij alweder niet zoude bereiken. De gebou- 

 wen op de heuvels in den omtrek van Marseille waren reeds 

 zigtbaar, toen een hevige storm het schip van het noorden 

 naar het zuiden deed wegdrijven. Het landde eindelijk aan 

 te Bougie, op de kust van Afrika. Arago besloot om met 

 eenige zijner medgezellen de reis over land naar Algiers 

 te ondernemen. Van al, wat hij in dit avontuurlijk ge- 

 deelte zijns levens ondernam, was deze togt wel de ge- 

 vaarlijkste. In Algiers aangekomen, had hij moeite, aan 

 anderen te doen gelooven, dat hij haar werkelijk, alleen 

 onder het geleide van eenen marabout ten uitvoer had 

 gebragt. Om zijn leven te redden was hij zelfs eenmaal 

 genoodzaakt geweest, het gebed der Muzelmannen na te 

 bootsen. Hij zelf noemt haar eene onvoorzigtigheid, welke 

 hij voor geen millioen zoude willen herhalen. Gedurende 

 zijne afwezigheid had de Caid van Bougie door eene der 

 reten van de kisten waarin zijne instrumenten op het 

 schip werden bewaard, waarmede hij te Bougie geland 

 was, sequinen meenen te zien. De kisten werden daarom 

 over zee naar Algiers overgebragt, en zoo kwam arago 

 weder in het bezit van zijne geliefde instrumenten. Hij 

 was in Algiers gedurende vele maanden de gast van den 

 Pranschen Consul dubois thainville, en werd een oogen- 



