( 107 ) 



leden onzer Akademie terug vonden. Hij was derhalve meer 

 dan een vierde van een eeuw ons medelid, en het voegt 

 ons, op onbevangen en regtschapen wijze de blikken te 

 rigten naar het graf, waarin zijn hulsel rust. En wie dat 

 doet M.M. H.H. , wordt met achting en bewondering 

 doordrongen voor den twintigjarigeu jongeling, aan ge- 

 vaar op gevaar blootgesteld, geslingerd tusschen hoop en 

 vrees, en toch moedig, toch krachtvol, toch zorgende voor 

 hetgeen hem het dierbaarst is, voor de toestellen, waar- 

 mede hij zijne wetenschap ontwikkelt en voedt, voor de 

 handschriften, waarin hij aan de regering, welke hem uit- 

 zond, verslag zijner handelingen zal geven. Zal het ons 

 ook niet vergund zijn te vragen, of de stormen waaraan 

 een zoo jeugdig leven werd bloot gegeven, de verdrukking 

 welke hij had te verduren, de onmisbare wrevel daaruit 

 ontstaan en gevoed welligt door zijne lotgenooten, of dat 

 alles te zamen niet eenen gewigtigen invloed moest uit- 

 oefenen op eene organisatie als die van arago? — Yoor 

 wien, al was het dan ook maar voor korten tijd, gelijk 

 het mij te beurt viel, hem zag en sprak, kan het ant- 

 woord niet twijfelachtig wezen. 



Zooveel heldenmoed en zooveel zelfverloochening bleven 

 in Prankrijk niet onbeloond. De Académie des Sciences 

 verkrachtte hare reglementen, en schonk, op den 18''™ 

 September 1809, den drie-en-twintig-jarigeu jongeling de 

 fauteuil van lalajvdb, alwaar hij plaats nam naast lagraxge, 

 LAPLACE, MOGE, EERTUOLET, cuviER en ZOO Vele andere 

 beroemde mannen, van dien voor Frankrijk zoo schitte- 

 rende tijd. Uit het verhaal, dat arago er van geeft, blijkt, 

 dat deze benoeming, hoewel met groote meerderheid ge- 

 schied, niet zonder tegenkanting plaats hadi Het was 

 LAPLACE vooral die haar bestreed, maar eindelijk toch 

 zijne stem aan arago gaf, die daaromtrent het volgende 

 opteekende: "Ce serait pour rooi, je Pavoue, un sujet de 



