( 125 ) 



herinnert de Spreker er aan, hoe, vooral bii de Pransche 

 geleerden, verschil van meening bestaan heeft omtrent de 

 paralysie générale progressive en hare onderscheidings- 

 kenmerken, naarmate zij bij krankzinnigen of niet-krank- 

 zinnigen voorkomt, en hoe men het er tegenwoordig vrij- 

 wel over eens geworden is, dat de eerste soort van een 

 cerebraallijden en de laatste van een spinaallijden afhan- 

 kelijk is, terwijl daarenboven door duchenne de boulogne 

 het voornaamste criterium in den toestand der irritabiliteit 

 of excitabiliteit der spieren bij de aanwending van het 

 electro-galvanisme gezocht wordt ; doordien deze eigenschap 

 bij de krankzinnigen met algemeene paralyse onverminderd 

 zon bestaan, daarentegen bij de niet-krankzinnigen verloren 

 gegaan zou zijn. De paralysie générale der niet-krankzinnigen 

 had intusschen wederom strijd onder de geleerden veroor- 

 zaakt; doordien men opgemerkt had, dat sommige gevallen 

 daarvan met atrophie en vetmetamorphose der spieren ge- 

 paard gingen, andere daarentegen dit verschijnsel niet 

 aanboden. Daardoor nu hadden eenige geleerden (aran, 

 DUCHENNE DE BOULOGNE enz.) gemeend het wezen der ziekte 

 in de genoemde spieroutaarding te moeten zoeken, en de 

 paralyse of de gestoorde zenuwwerking voor een secundair 

 verschijnsel te moeten houden; anderen daarentegen (cRü- 

 VEiLHiER, THOUVENET enz.) Waren van gevoelen, dat de 

 paralyse eu de gewijzigde toestand van het zenuwstelsel 

 de hoofdzaak, en de spierontaarding slechts het gevolg was; 

 zonder dat zij echter in staat meenden te zijn, het verband 

 tusschen beide verschijnselen ojj te helderen. De argumenten 

 van beide partijen werden door den spreker vermeld, en 

 met enkele ziekte-geschiedenissen en lijkopeningen, dooi 

 genoemde schrijvers gedaan, toegelicht; terwijl daaruit door 

 den spreker het resultaat getrokken werd, dat de observatie 

 aan beide kanten onvolledig, en de gevolgtrekking daardoor 

 onjuist geweest is. 



