( l'^'i ) 



duwzijde eeiie verhevenheid. Blijkbaar wil hij, dat daar 

 in het gevormde beeld aan de linkerzijde ligt wat eigenlijk 

 op het voorwerp aan de regterzijde is gelegen, en omge- 

 keerd, nu ook O]) /iet invallende Zic7i< onwillekeurig deze om- 

 keering wordt overgedragen ; moest dit worden toegegeven 

 en gingen wij dan het relief werkelijk naar het vallen 

 van licht en schaduw beoordeelen, dan was de illusie 

 verklaard. Voor het gelukken der proef is het volgens 

 hem noodig, dat men niet terstond bemerkt, van waar het 

 licht werkelijk komt ; terwijl men nog daarenboven in zulk 

 eenen toestand het niet in zijne magt heeft, het licht van 

 dien kant invallende aan te nemen, dien men verlangt. 

 Zijne verklaring past alleen bij het zien door een zamen- 

 gesteld microscoop of dergelijken toestel ; in geen geval 

 past zij op de illusie voor het bloote oog. JonLOT, wiens 

 werk [Description de phisieurs nouveaux microscopes) reeds 

 in 1613 verscheen, moet volgens hem hebben opgemerkt, 

 dat bij voortgezette beschouwing het verheven beeld en 

 het verdiepte beeld met elkander afwisselden. 



5. Brewster heeft zich ook in de eerste plaats, en al 

 voor geruimen tijd, bezig gehouden met de verschijnselen 

 die door lenzen worden waargenomen *). Hij geeft eene 

 verklaring, welke met die van fischer overeenkomt en dus 

 berust op ons verkeerd oordeel, dat zich door licht en 

 schaduw laat leiden. Indien wij, zegt hij, eene holle me- 

 daille met één of meer lenzen in de ruimte omkeeren, zoo- 

 dat hetgeen aan den eenen kant lag nu aan den tegenover- 

 gestelden kant komt te liggen, dan zal voor het oog de 

 schaduwkant het verste van het raam gelegen zijn. Maar 

 wij weten, dat het raam b. v. nog steeds aan onze lin- 

 kerhand is, en besluiten nu, omdat een ligohaam, welks 

 schaduwzijde het verste van het licht gelegen is, bol moet 



•) Nalural magie. p. 100 



« 



