( 15« ) 



JOBLOT en ook bittenuouse aan; hij vermeldt, hoe deze 

 laatste beweerde, dat indien de omkeeriDg van het lieht 

 bij het microscoop de oorzaak van het verschijnsel was, 

 dit moest wegvallen wanneer men omgekeerd invallend, 

 d. i. eerst door een vlakken spiegel naar den spiegel van 

 het microscoop teruggekaatst, licht bezigde om het voor- 

 werp te verlichten. Door deze kunstgreep zoude dus vooraf 

 reeds het raam schijnbaar aan de rcgterzij de gebragt worden, 

 terwijl het werkelijk aan de linkerzijde ligt; mUiNCKE doet 

 opmerken, dat dit wegvallen geen plaats heeft, en verwerpt 

 daarom deze boven reeds bij fischeb en bbewsteb breed- 

 voerig uitée'ngezette verklaring. Hij spreekt nog van 

 eene verklaring van brewsteb, welke in de van dezen 

 schrijver reeds aangehaalde verhandeling moet te vinden 

 zijn, en wel in het boven (Art. 5) gegevene zal besloten 

 zijn; tegen deze verklaring rigt hij de tegenwerping, welke 

 ontspruit uit het optreden van het verschijnsel met eene 

 enkele loup ; hij maakt dus dezelfde zwarigheid, die ik 

 aanwees. Zonderling genoeg, spreekt hij niet uitdrukkelijk 

 over het verschijnsel met het bloote oog. Hij verklaart 

 nu de illusie in het algemeen, door op te merken, dat de 

 meer vooruitstekende, meer verlichte deelen, wegens den 

 gelijkblijvenden gezigtshoek, op grootere afstanden geplaatst, 

 de meer donkere, meer verdiepte daarentegen digter bij 

 gebragt zouden worden, hetgeen met andere soorten van 

 gezigtsbedrog moet zamenvallen. Ik zou niet gaarne deze 

 verklaring aannemen. 



Hij geeft ten slotte toe, dat ook zijne eigene verklaring 

 onvolledig is. 



8. Wheatstone roert deze verschijnselen aan, *) voorname- 

 lijk voor zoo ver zij voor het bloote oog plaats grijpen, 

 in zijne gewigtige verhandelingen over de oorzaak waar- 



*) Philusophical magmine, Srries 4, III. p. 256. 



