( 165 ) 

 IT. 



13. Men bemerkt ligt, wanneer men zich met proeven 

 hieromtrent bezig houdt : Prof. schröder heeft zeer goed 

 gezien onder welke omstandigheden het verschijnsel ont- 

 staat; namelijk bij onduidelijk zien met beide oogen of 

 ook met één oog. Maar hij schijnt aan te nemen, dat het 

 alleen kan worden waargenomen, wanneer het voorwerp ge- 

 legen is op grooteren afstand van het oog dan de duide- 

 lijkste gezigts-wijdte, en deze beperking zoude hij zelf, 

 bij nadere overweging, even als ik hebben verworpen ; want 

 het verschijnsel is op eiken afstand van het oog waar te 

 nemen, mits maar onduidelijkheid aanwezig zij. 



In het algemeen zal bij zien met één oog zeer gemak- 

 kelijk onduidelijkheid worden geboren ten gevolge van ge- 

 brekkige accommodatie; dat is, juiste herkenning van vorm 

 zal onmogelijk zijn, waarbij tevens difl'usie zal ontstaan. 



Toch kan ik éénoogig zien niet zoo uitsluitend als vol- 

 doend hulpmiddel opgeven tot het te voorschijn roepen 

 van het verschijnsel, als men misschien uit wheatstone 

 wel zou opmaken ; integendeel stel ik met Prof. schröOer 

 vooruit, dat men tevens eenigzins onduidelijk zie; want 

 met inspanning kan men met één oog enkele plaatsen al- 

 thans dwingen hare ware gedaante te behouden. 



13. Eer ik mij verder met het verschijnsel bezig houd 

 wil ik nog eenige opmerkingen maken omtrent de wijze 

 van ons zien en de middelen, die ons ten dienste staan, 

 om bij zien met één oog nog over onderlinge ligging der 

 voorwerpen te oordeelen. Vooreerst bemerkt men terstond, 

 dat wij, wanneer we een overzigtover eenig voorwerp trach- 

 ten te erlangen, onophoudelijk het punt van convergentie 

 der oogassen over de geheele uitgestrektheid van het voor- 

 werp heen en weder bewegen. Wij doen dit, om de on- 

 duidelijkheid, welke de deelen verkrijgen, zoodra zij maar 



