( 217 ) 



Het was dus niet zonder onvermoeide inspanning, hoe 

 gelalskig geleid eu hoe krachtig gesteund reinwardt ook 

 moge geweest zijn, dat hij als jeugdig apothecarsleerling 

 den tijd, a molestissimis negotiis overblijvende, zoo wist te 

 bezigen, dat het mogelyk werd, aau hem in de eerste plaats 

 te denken, toen de dood van schacht den leerstoel in de 

 Plantkunde aan de Hoogeschool te Harderwijk onvervuld 

 liet. Den 2C*'™ Februarij des jaars 1800 aarzelde een 

 bevoegd beoordeelaar, in wiens mond lof eene meer dan 

 gewone beteekenis heeft, geenszins, reinwardt te noemen : 

 iemand van buitengemeene vorderingen in schei- en kruid- 

 kunde, maar ook van eenen steeds werkzamen en veeF 

 omvattenden geest, die daarin eene bijzondere geschiktheid 

 vindt tot de beoefening en uitbreiding van meergemelde 

 wetenschappen zoo wel, als van alle andere, waarop hij 

 zich ter eeniger tijd zoude mogen verkiezen toe te leggen *). 

 Aan den zoo krachtig aanbevolene kon de gewenschte 

 betrekking niet ontgaan. De Akademie, aan welke hij be- 

 roepen werd, schonk hem in twee vakken, honoris causa, 

 den titel van Doctor. Den lOtlen Ju^ij des jaars 1801 

 aanvaardde hij aldaar zijne betrekking met eene plegtige 

 redevoering, waarvan het onderwerp, zoowel als het motto, 

 den jongeling kenschetsen, die, in weerwil van al hetgeen 

 hem belemmerend in den weg kon treden, zucht voor 

 wetenschap behield en daarin aanvankelijk reeds de hoogste 

 verwachting van zich liet uitgaan.' Hij sprak de ardore, 

 quo historiae naturalis et imprimis hotanices cultores in 

 sua studia feruntur en bezigde tot motto de volgende 

 woorden van fontenelle : // la botanique n'est pas une 

 " science sedentaire et paresseuse, qui se puisse acquérir 

 '/ dans Ie repos et dans l'ombre d'un cabinet, comme la 



*) In een getuigschrift, mij medegedeeld, waarmede keinwakdi 

 tot gezegden leerstoel werd aanbevolen. 



VERSLAGEN EN MEDEDEEI.INGEN. DEEL II. 15 



