( 219 ) 



ring van al hetgeen een aublet deed en ondervond, toen 

 hij de schatten der plantenwereld van Guyana wereldkun- 

 dig maakte, dan voorwaar vinden wij in dergelijke be- 

 woording eene voldoende verklaring der gronden, welke 

 REINWAHDT later noopten eene taak te aanvaarden, zijne 

 krachten welligt te boven gaande. Waar hij aublet voor- 

 stelt, bosschen betredende, waarin vroeger geen Europeaan 

 den voet zette; waar hij hem zich daarin den moeijelij- 

 ken vieg tusschen slingerplanten en doornen laat banen ; 

 waar hij het gevaar schildert om den voet te zetten op 

 venijnige adders, latentes sub herba angues, recepia vestigia 

 lethali morsu ulturos, of de afgronden beschrijft, terrae 

 hiatus profundi, lutosi, caespiie doloso pedem fallentes ; of 

 eindelijk al de bezwaren opnoemt, aan dergelijken togt 

 verbonden ; is het of wij in meesterlijke taal eene beschrij- 

 ving lezen, door een ooggetuige naar de natuur ontwor- 

 pen. En toch zoude het nog veertien jaar duren, vóór 

 hem de gelegenheid geschonken werd, tafereelen te be- 

 schouwen, zoo treffend reeds door hem geschilderd. 



Eeinwardt sprak in 1803, toen hij het Eectoraat had 

 neder te leggen, nog eene Oratie uit de prestantia clie- 

 raiae recentioris in naturae et artium phaenomenis explicandis, 

 en bleef voorts het Hoogleeraar.imbt in Harderwijk ver- 

 vullen tot in den jare 1808, toen Koning lodewijk 

 NAPOiEON, die gaarne in zijn geliefd Holland alles over- 

 bragt wat in Frankrijk schitterde, hem tot Directeur be- 



)>aliis ne^otiis tempore, ad ingenium redirem, in modo relictis stu- 

 »diis totus esse, deuuo inciperem 



BQuuai igitur mihi hoc maxime festo, totiusque meae vitae laetis- 

 Dsimo die verba facienda sunt, ecquam milii, quaeso convenientiorem 

 umateriem cligerem, quibus adeo innati illius studiorum naturalium 

 uamoris triumphum dignius celebrarem, quam exipsis meis qualibus- 

 MCunque lucubrationibus. quibus ego jam omuia debeo, deprompto 

 • argumerito?" 



15* 



