( 227 ) 



Kannen wij het slechts in een dier onderdeelen zoo verre 

 brengen, dat wij zeggen hem meester te zijn ; gelukt het 

 ons tot zijnen voortgang iets bij te dragen, dan mogen 

 wij ons reeds gelukkig rekenen. Maar dat gevoel onzer 

 ongenoegzaamheid dwingt ons te eerder tot bewondering 

 van hen, die zoo veel durfden en konden omvatten. 



Aan de beoefening der plantkunde, der scheikunde en 

 der natuurlijke geschiedenis, paarde hij, wien onze van der 

 HOEVEN zoo te regt onlangs een buitengewoon man heette, eene 

 classische taalkennis, welke ook meer en meer aan onzen te- 

 genwoordigen tijd begint vreemd te worden. Er zijn onder 

 ons sommigen, die dit een voorregt noemen. Ik beslis daarin 

 niet, maar vergenoeg mij met de aanteekening van het feit. 



Bij dit alles voegde reünwardt eene onverdoofbare 

 zucht voor al, wat maar den naam van wetenschap voert. 

 Elk, die hem daarover iets had mede te deelen, onver- 

 scJiillig van welk vak, en al was reinwahdt daarin 

 ook ten volle een vreemdeling, was zeker bij hem een 

 gretig gehoor en toegevende beoordeeling te vinden. Zijn 

 echt wetenschappelijke zin voerde hem tot den aan- 

 koop eener Boekerij, waarvan men de wedergade zelden 

 zal aantrefi'en ; zijne mildheid en onbeperkte dienstvaardig- 

 heid stelden haar open voor elk, die haar behoefde. On- 

 weerstaanbare zucht tot onderzoek drong hem, in weerwil 

 van al de hinderpalen, door zijne ligchaamsgesteldheid daar- 

 tegen in den weg gelegd, tot herhaalde buitenlandsche 

 reizen ; waarbij hij geene moeij el ijkheid te groot achtte, en 

 onverdroten zich liet brengen overal, waar slechts iets te 

 zien, en bovenal iets te leeren viel. Zijne, kort na zijnen dood 

 overledene, echtgenoot. Vrouwe calkoen geb. J. h. c. v. ijssel- 

 DUK, met wie hij in den jare 1834 huwde, was hem 

 daarbij eene getrouwe gezellin. Dezelfde oorzaak, welke 

 hem in het uitgeven van zijn reisverhaal in den weg stond, 

 heeft hem vermoedelijk belet om wetenschappelijken arbeid 



