( 236 ) 



met de schilderij van het Britisli Museum, waarop de 

 Dodo in levensgrootte is afgebeeld *). 



Onderzoeken wij intusschen deze schilderij nader, dan 

 zullen wij weldra vinden, dat zij juist degene is, welke 

 onder allen het meest van de natuur afwijkt, en derhalve 

 liet minst verdiend had als model voor den Dodo te 

 gelden. De praktische ornitholoog, die zich door eene 

 vlijtige en lange studie in de vrije natuur heeft vertrouwd 

 gemaakt met de zeden en levenswijze der vogels, met hunne 

 gewoonte, hunne houding en de lijnen, welke de omtrekken 

 van hun ligchaam bepalen, zal dadelijk opmerken, dat deze 

 schilderij vervaardigd is naar eenen in den gevangenen staat 

 levenden vogel, dat de krachtige vormen van het dier door 

 eene monsterachtige logheid vervangen zijn, en dat het 

 dier is voorgesteld als ineengezakt. Deze stellingen wor- 

 den ook bevestigd door de vluggere houding, welke het 

 dier op de teekeningen der oude reizigers en zelfs op 

 sommige schilderijen van savary, vooral die te Weenen, 

 vertoont, ofschoon ook deze naar een gevangen voorwerp 

 gemaakt zijn. L'estrange bevestigt eindelijk dat de in 

 Engeland, omstreeks 1638, levend vertoonde Dodo eene 

 meer ojjgerigte houding had dan de kalkoen. De schee- 

 nen zijn intusschen op voornoemde schilderij zoo buiten- 

 gewoon doorzakkende voorgesteld, als dit nooit bij eenen 

 gezonden vogel kan plaats hebben ; het geheele dier staat 

 daarom veel te laag op de pooten, en dit valt nog meer 

 in het oog, door dat de schilder den voetwortel veel kor- 

 ter heeft geteekend dan hij in de natuur is, hetgeen uit 



deze vergelijking deu kalkoen voorgesteld, wanneer hij statig eu met 

 opgerigte vederen in de rondte stapt, waardoor de omvang van het 

 ligchaam buitengewoon vergroot wordt. 



*) Deze afbeelding vertoont intusschen don vojrel een weinig van 

 voren en derhalve in verkortins;. 



J 



