( 237 ) 



de vergelijking met de overgeblevene pooteu blijkt. De 

 teeueu daarentegen zijn naar evenredigheid te lang voor- 

 gesteld. De staartvedereu zijn, zelfs in de vooronderstel- 

 ling dat zij geheel opgerigt waren, veel te hoog geplaatst. 

 De kop eindelijk toont de meest onbegrijpelijke afwijkin- 

 gen van de natuur. Behalve dat hij op de schilderijen en 

 vooral op die van het Britisch Museum veel te groot is, 

 was ook zijn vorm, zoo als uit de overgeblevene sche- 

 dels blijkt, aanmerkelijk verschillend. Men behoeft slechts 

 eenen der overgeblevene schedels op den kop van de 

 groote schilderij te leggen, om te ontwaren, dat de bek 

 op het bovengedeelte zijner achterhelft te veel uitgehold 

 is, terwijl het voorste met eene hoornscheè bekleede ge- 

 deelte eenen geheel anderen vorm en verloop heeft dan 

 het daaronder liggende been en naar onderen in eenen 

 veel te grooten en te veel loodregt geplaatsten hoek ver- 

 loopt. Ieder anatoom weet echter dat dit niet kan zijn, 

 daar het been met zijne vliezen de matrix is dezer hoorn- 

 schee, en deze ook steeds den algemeenen vorm harer 

 matrix heeft *). 



De afbeeldingen der .savart's, te 'sHageen Berlijn, zijn 

 bijkans even monsterachtig als die van het British Museum. 

 Die te Weenen, en diegene, waar de vogel voorgesteld is 

 als van achteren gezien, toonen de bovenvermelde fouten 

 in mindere mate ; maar zij moeten allen aan korrektheid 

 vJn teekening onderdoen voor de houtsneedjes der oude 

 reizigers, ouder welke de eerste, te weten die in de reis 

 van G. VAN NECK, of ook die van de bry, welke hamel, 

 zoo als reeds brandt opmerkte, zeer ten onregte voor de 

 afbeelding van eenen kasuaris houdt, volgens onze onder- 

 zoekingen, de beste van allen is. 



*) Misselücn was, ook, zooals dit bij vogels, in den gevangen 

 staat levende, dikwijls plaats lieeft, bij dit voorwerp, de punt des 

 .'navels ziekelijk en onnatuurlijk verlengd. 



