{ 21+ ) 



Üuiuboii, door carrk en castleton besclireven . De selys 

 LOiNGCiiAMPS lieeft voor deze soort den geslaclitsiiaam Ap- 

 terornis voorgesteld ; wij zullen haar Uidus apterornis 

 noemen. De Solitaire van Rodriguez, het meest oostelijke 

 der door Dodo's bewoonde eilanden, werd door gmelin 

 Didus solitarius genoemd. Hij kwam in grootte bijkans 

 met den eigenlijken Dodo overeen; van zijne pooten wordt, 

 zooals van die van den Dodo van Bonrbon, gezegd, dat ze 

 op die van eenen kalkoen geleken, maar langer waren ; 

 maar hij week van beiden af door zijnen bek, die, of- 

 schoon grooter en sterker gekromd, dien van eenen kal- 

 koen herinnerde, en door het achtergedeelte van zijnen 

 romp, hetgeen, zoo als leguat zegt, op dat van een paard 

 geleek en van lange en omgekrulde vederen ontbloot was ; 

 dus blijkbaar zoo gevormd als bij de Rhea's en Kasuarissen. 

 Behalve deze drie vogels schijnen nog andere, kleinere, 

 maar tot dezelfde familie belioorende soorten op deze ei- 

 landen geleefd te hebben. De berigten over haar zijn ech- 

 ter zeer onvolledig. Bij eene derzelve ontbrak de staart, 

 even als bij Didus solitarius, en haar snavel geleek, zoo 

 als bij de soort van Bourbon, op dien eener houtsnip. 

 Zij had, volgens caucue, de grootte eener kip, en de bek 

 was, volgens leguat, regt, puntig, twee duim lang. Het 

 blijkt ook uit de teekening van herbert, dat deze vogel 

 eene eigene, goed gekenschetste soort uitmaakt. Men vindt 

 in de reis van p. van den broucke, p. lOiJ eene afbeel- 

 ding van eenen diergelijken vogel, wiens bek echter dik- 

 ker en gekromd voorgesteld is. Zij is tegenover die van 

 den Dodo geplaatst. In den text wordt geen gewag ge- 

 maakt van dezen vogel, die waarschijnlijk op Mauritius 

 te huis behoorde, waar zich van den broucke had opge- 

 houden. De jeugdige en oppervlakkige herbert zwijgt 

 tevens over den oorsprong zijner teekening. Had hij ze 

 misschien van Rodriguez gekregen, waar hij voorbij was 



