( 247 ) 



in de lucht dienende vleugels ; in het geheel geene pennen, 

 of in stede daarvan krulvederen, aan den staart ; eeu ge- 

 rekten dikken hals en stompe hoefachtige nagels ; zij 

 kunnen niet vliegen, nestelen op den grond, slikken stee- 

 nen in, en zijn aan het zuidelijk halfrond eigen, hetgeen 

 zij slechts in het, door de eenvormigheid zijner gestalte, 

 zijne voortbrengselen en in vele andere opzigten geïso- 

 leerde, Afrika overschrijden. 



Wanneer wij de onderlinge afwijkingen, welke de soor- 

 ten der familie van de Struisachtige vogels, zoo als die 

 tot nog toe bepaald werd, aanbiedt, beschouwen, zoo vin- 

 den wij inderdaad bijna ongeloofelijke uitersten. De reus- 

 achtige Struis, de Aepyornis en Moas, tegenover de ver- 

 schillende soorten vau Apteryx, die niet veel grooter zijn 

 dan eene kip ! De platte bek der Struizen, de zamenge- 

 drukte van den gewonen Kasuaris, zijn helm en zijne naar 

 voren geplaatste neusgaten ; de lange wulpachtige bek en 

 de geheel onder zijne punt geplaatste neusgaten van het 

 geslacht Apteryx ! De hooge pooten of eigenlijk voet- 

 wortels van de Struizen en den Nieuw-Hollandschen Ka- 

 suaris; de tamelijk korte van den gewonen Kasuaris, en 

 de buitengewoon korte van den Apteryx ! Bij de Struizen 

 van Afrika twee teenen; bij de Amerikaausche, de Kasua- 

 rissen en de Moas drie teenen; en bij de Apteryx, Pal- 

 apteryx en Aptornis behalve deze nog eene, ofschoon 

 kleine achterteen ! 



Dit overzigt achten wij toereikende om de stelling te be- 

 vestigen, dat de Dodo's vogels waren, welke geheel bin- 

 nen de grenzen der familie van de Struisachtige vallen *). 



*) Wij willen hier no^ gewag maken van de vier volgende punten: 

 A. Het borstbeen der struisachtige vogels. Dit stuk beeft bij deze 

 dieren, zoo als men weet, gewoonlijk de gedaante eener schotelachtig 

 uitgeholde schijf. Bij de Amerikaansche struizen is die uitholling 

 echter zeer diep en het, in het midden vooruitstekende borstbeen 



