( 251 ) 



niet wetenschappelijk ontwikkeld *), en in den nieuwen 

 tijd geheel verdrongen door het gezag der geleerde eu 

 beroemde ontleedknndigen, welke zich met dit vraagpunt 

 hadden bezig gehouden. 



De struisachtige vogels, in onzen zin opgevat, vormen 

 eene, op zich zelve staande, van alle overige streng af- 

 gescheidene orde van vogels, welke aan het zuidelijk 

 halfrond eigen is, slechts in Afrika deze grens overschreidt, 

 en wier soorten, ten opzigte harer verspreiding en hoofd- 

 kenmerken de volgende bijzonderheden aanbieden. 



Amerika heeft twee Struizen met eeaeu platten bek, 

 verborgen staart, donsachtige vederen en drie teenen, en 

 zij zijn beperkt: de gewone soort op Brazilië en de 

 Pampas van Buenos-Ayres; de tweede op het zuidelijke 

 Patagonië. De gewone Struis van Afrika met eenen platten 

 bek, donzige vederen, weeke staartvederen als die der vleu- 

 gels, en slechts twee teenen, is over dit geheele wereld- 

 deel verspreid; maar de voorwerpen van het noordelijkste 

 gedeelte, waar de soort voor het overige in vele streken 

 reeds sedert lang is uitgeroeid, zijn standvastig kleiner 

 dan de overigen, en vormen een eigen ras, hetgeen wij 



*) LiNtfAEDS b. V. bragt den Dodo, na hem eerst als eenen Strais 

 beschouwd te Iiebben, in de twaalfde uitgaaf van zijn Systema naturae. 

 in de orde der lioendervogels ; de Struizen en den Kasuaris onderde 

 stelteloopers. Büpïon, latham, BLUitCEUBACU en anderen bleven hem 

 voor eenen Struis houden. De veel geoefende blik van temminck 

 herkende tevens de verwantschap van den Dodo met de struisachtige 

 vogels; zooals het blijkt uit de volgorde, hoe deze dieren doorhem 

 in het Rijks Museum geplaatst werden. Vroeger had hij voor den 

 Dodo en Aplenjx eene eigene orde, die der Jneptes opgesteld, welke 

 hij in zijn Sjstema aan het einde der geheele Klasse rangschikte. In 

 de nieuwere tijden heeft, voor zoo veel mij bekend is, slechts de 

 geleerde A. wagnek (zie Gelehrte Anzeigen der K. Bayer.Akad.iS21. 

 N'. 256. p. 1918). de zoo zeer verguisde struis-theorie, weliswaar 

 op weinige, maar zeer goede gronden trachten te verdedigen. Zij 

 werd ook aangekleefd door pöppio en hartlaub. 



17* 



I 



