( i53 ) 



Australië *), met haren zamengedrukten bek, hare tame- 

 lijk korte voetwortels en stevige slagpennen zonder vlag 

 gen, die waarschijnlijk ook twee rassen, een grooter en 

 een kleiner vormt, is zeer verschillend van den hoogpoo- 

 tigen, meer struisachtigen Kasuaris of Emeu met eenen 

 platten bek, die op het vaste laud van Australië en de 

 naburige eilandjes, met Tasmanië, beperkt is. Of er bij 

 dezen laatsten tevens twee rassen te onderscheiden zijn, 

 moeten nadere onderzoekingen leeren. Het geslacht Apteryx, 

 met eenen langen wulpachtigen bek en eene kleine ach- 

 terteen schijnt aan Nieuw-Zeeland eigen te zijn; men kent 

 er drie soorten; namelijk Apt. australis en Oioenii, beiden 

 waarschijnlijk van het zuidelijke eiland, en Apt. Manteüii 

 of de soort, welke ten onregte bij de nieuwe schrijvers 

 en in de verzamelingen den bijnaam van australis draagt, 

 van het noordelijke eiland. Behalve deze drie vogels werd 

 er op Nieuw-Zeeland een aanzienlijk getal onderschei- 

 dene soorten der reusachtige Aloas, [Dinornis) met drie 

 teenen, en der Palapteryx en Aptornis met vier tienen 

 gevonden ; zeer onvolledig en alleen volgens beenstukken 

 bekende vogels, van welke sommige misschien nog bestaan 

 of eerst in geheel nieuwen tijd uitgeroeid zijn. 



Uit deze optelling der soorten van struisachtige vogels 

 en de opgaven over hare verspreiding blijkt het, dat Nieuw- 

 Zeeland en de drie eilanden ten oosten van Madagaskar 

 de digtste zetels dezer familie zijn, en dat de verwonder- 

 lijke verscheidenheid van soorten eener in het algemeen 

 weinig talrijke familie, op zoo beperkte streken van onzen 

 aardbol, inderdaad voor de geographische Zoölogie een 

 hoogst merkwaardig verschijnsel is, welks verklaring echter 

 voor de toekomst bewaard blijft, wanneer men de weten- 

 schap van een hooger standpunt heeft leeren beschouwen, 

 dan tot nog toe het geval was. Men kan nu nog niet 



•) Zie Narrative of the Rallle snake, p. 355. 



