( 259 ) 



Eer ik tot de beschrijving van den schedel zelven overga» 

 rij het mij vergund eeuige zaken mede te deelen betrek- 

 kelijk de plaats, waar hij gevonden is, en den vermoede- 

 lijken tijd, waarin de persoon, waarvan hij afkomstig is, 

 gerekend moet worden te hebben geleefd. 



Reeds sedert langen tijd werden bij Domburg en aan 

 het noorderstrand van Walcheren Eomeinsche, Frankische, 

 Brittannische en Noordsche munten gevonden, waarover 

 de Heer macaré, mede-bestuurder des Zeeuwschen genoot- 

 schaps en ijverig beoefenaar der oudheden, in 1837 eene 

 Verhandeling voordroeg, die de belangstelling van allen 

 grootelijks opwekte *). Het genootschap had reeds eene 

 Verzameling van al de munten en andere voorwerpen, 

 op Walcheren gevonden, aangelegd, en ging voort die meer 

 en meer aan te vullen en met het nieuw gevondene te ver- 

 rijken, terwijl de heer macaré zich met de beschrijving 

 en rangschikking voortdurend bezig hield. 



Zoodanige munten en voorwerpen worden vooral gevon- 

 den, wanneer na storm of onstuimig weder het duin af- 

 neemt, en de meer vaste grond ontbloot wordt. 



In 1852 werd op het strand eene vrij uitgestrekte be- 

 graafplaats ontdekt, waarin een 30-tal doodkisten werden 

 gevonden, die uit ruw eikenhout waren gemaakt, bestaande 

 uit, in de lengte gekloofde en uitgeholde boomstammen. Van 

 die lijken zijn somtijds gave beenderen gevonden, en onder 

 deze behoort de schedel, die bij eene vroegere ontblooting 

 dezer begraafplaats een paar jaren te voren in het bezit van 

 den Heer macaré was gekomen, en waarvan nu sprake is. 



In de nabijheid, schoon niet in de kisten zelve, zijn 

 munten, kleine voorwerpen, eene fibula, koperen knoopen 

 en stiften gevonden. 



Wat de munten, bij Domburg gevonden, aangaat, zij 



I D. Nieri're tcerken van het Zeiwwfch Genootschap. 



