( 261 ) 



naamste schedelbeendereii, berust, behoeft naauwelijks ver- 

 melding, als zijnde algemeen bekend *). 



Van boven gezien, vertoont zich de schedel als een lang- 

 werpig ovaal, waarvan de achterzijde echter wijder, de 

 voorste smaller uitloopt. 



Het voorhoofd is smal, de wenkbraauwbogen fraai ge- 

 welfd, de voorhoofdsknobbels vormen eenen gewelfden boog, 

 derigtingvan dien der wenkbraauwbogen nagenoeg volgende. 



De jukbeenderen zijn smal en weinig vooruitstekend, 

 naar de bovenkaaksbeenderen eenigzins afhellend, waar- 

 door het ovaal des gelaats geregelder wordt. 



Het voorhoofd gaat langzaam in de weinig hellende 

 neusbeenderen over, hetgeen aan het profil iets antieks 

 moet gegeven hebben. 



De oogkuilen zijn groot, bijna cirkelvormig, diep uit- 

 gehold, waardoor aan het gelaat eene groote bevalligheid 

 moet zijn gegeven. 



De boven- zoowel als de onderrand der tandkassen is 

 gelijk en regelmatig. 



De onderkaak, gedeeltelijk geschonden, is regelmatig, 

 zonder sterk uitstekende lijnen, alleen de opstijgende tak 

 van de onderkaak vrij breed. 



De arcus zygomaticus is weinig uitstekend. 



Het achterhoofdsbeen is niet zeer gebogen, maar met 

 een gelijkmatigen overgang tusschen de wandbeenderen zfch 

 invoegende. 



Het groote achterhoofdsgat is bijna cirkelvormig, met 

 zeer geringen ovaalvorm, zijnde bijna even breed als lang ; 

 de voorwand daarvan is nagenoeg regtstandig gelegen onder 



•) Tot nader aanseliouwelijk maken van hetgeen over dezen sche- 

 del gezegd wordt, is hier achter eene naauwkeurige afbeelding van 

 dien schedel gevoegd, waarin hij van voren en van boven gezien 

 wordt voorcestold. Hij is op een derde der oorspronkelijke grootte 

 afgebeeld. 



