( 264 ) 



wordt die overeenkomst, indien wij de gedaante van onzen 

 schedel vergelijken met het gips afgietsel van oenen sche- 

 del uit diezelfde verzameling. De oorspronkelijke schedel, 

 waarnaar dit afgietsel vervaardigd is, was uit eenen lijkheuvel 

 afkomstig, waarin hij met de wapenen van den persoon, 

 aan wien hij heeft toebehoord, gevonden werd, en daaraan 

 werd het volgende opschrift gegeven : Eques normanu» 

 antiquus e Tumulo cum Armis e sec X°. Hij stamt dus af 

 van eenen ouden Noorschen ridder, waarschijnlijk uit de 

 10"'° eeuw. Het Muzeum Vrolkianum verkreeg hem van 

 den beroemden retzius. 



Van dezen in gips afgegoten schedel geven wij slechts 

 enkele afmetingen, omdat daarin niet alle punten, die tot 

 vergelijking moeten dienen, genoegzaam sterk zijn uitge- 

 drukt, hetgeen uit den aard der zaak noodwendig volgen 

 moet, om daarop met zekerheid te kunnen vertrouwen. 



Bij het nemen der maten heb ik daartoe die punten 

 gekozen, door den Heer harting vroeger gebezigd, en tot 

 gemakkelijker vergelijking ze door dezelfde letters aange- 

 wezen. Zoo wordt ook bij mij de omvang met (o) aange- 

 wezen en op dezelfde wijze gemeten. 



De welvingslijn met (w), zich uitstrekkende van den 

 neuswortel tot aan de protuberantia occipitalis. 



Daar echter deze protuberantia occipitalis niet in alle 

 schedels duidelijk is aan te wijzen, zooals ook in den 

 beschreven schedel het geval is, meende ik als tweede 

 welvingslijn (w') eene andere te moeten hierbij voegen, die 

 zich van den neuswortel tot het punt uitstrekt, waar de 

 lambda-naad met den pijlnaad te zamen komt. 



De lengte (l) is gemeten door eene regte lijn, zich van 

 het voorhoofd tot het achterhoofd uitstrekkende ; de hoog- 

 te (n) even als in de metingen van den Heer harting ; 

 zoo ook de voorhoofdsbrcedte (v) het smalste gedeelte van 

 het vnnrlioofd aanwijzende. 



