( 277 ) 



intrad, waarin zoo ligt de stofl'elijke mensch zich ten 

 uadeele van den geestelijken ontwikkelt. Men verklaart 

 haar moeijelijk anders dan uit eeuen dorst naar kennis, aan 

 elk eigen, die eene groote rol in de maatschappij zal ver- 

 vullen, en ook alleen geschikt, om hem daartoe de ge- 

 vorderde eigenschappen te geven. Op zich zelve dus reeds 

 een niet onbelangrijk verschijnsel, wordt dit aanleeren van 

 Latijn het nog meer, zoo men nagaat, welken invloed het 

 gehad heeft op die hooge mate van beschaving aan buk 

 eigen, op wien zeker het emoüiunt mores nee sinunt esse 

 feros meer dan op eenig ander van toepassing was, en dit 

 wel in eene carrière, welke tot woeste ontaarding zoo ge- 

 makkelijk aanleiding geeft. Maar er is meer : de verkregen 

 kennis in het Latijn werd ook later het middel, waardoor 

 het aanleeren van het Spaansch, in al zijne dialekten, rijk 

 zoo gemakkelijk viel, en deze taal hem zoo eigen werd 

 dat hij op een middagmaal bij den gezant van het koning- 

 rijk Spanje elk der aangezetenen verbaasde door de vlug- 

 heid, waarmede hij zich in elk der Spaansche tongvallen 

 uitdrukte. Het is dan ook geen wonder, dat rijk, overi- 

 gens zoo vrij van alle mogelijke pretensie, eenig zwak had 

 om nu en dan van deze kennis der Latijnsche taal in ge- 

 sprek of briefstijl blijk te geven. Dikwerf toch mengde hij 

 daarin eenige Latijnsche spreuk, en zoo dan ook al eens 

 eene kleine grammaticale fout doorschemerde, gaarne ver- 

 gaf men haar den wakkeren zeeman. 



In 1808 werd in het toenmalig Koningrijk Holland de 

 marine geregeld, en kreeg rijk daarbij den rang van effec- 

 tiven Luitenant ter zee. Aan zijn verlangen, om op een 

 grooter oorlogschip dienst te doen, werd eindelijk gehoor 

 gegeven door plaatsing op het Mmeschip de Braband, oniev 

 het bevel van den Kapitein ter zee. Baron J. J. melvill 

 VAN CARNEÉE. Een jaar daarna had het innemen van Wal- 

 cheren plaats door de Engelschen, toen niet, gelijk nu, 



