( 279 ) 



vinden iu de vestigiug van zijn huisselijk geluk, dat van 

 denzelfden tijd dagteekent. Hij huwde toen Mejufvrouw 

 NELLY IJSBRANDS, dochter van een verdienstelijk zee-oüicier, 

 welke hem negen kinderen schonk, waarvan vijf in jeug- 

 digen leeftijd zijn gestorven, en van de vier overgeblevenen, 

 zijne oudste dochter, na een negenjarig huwelijk met den 

 Kapitein ter zee bolkeiv, in den jare 1844 overleed. Deze 

 ramp, ruk getuigt zulks in het geschrift, dat van hem 

 uitging, kwam hij nooit te boven. — Zij heeft over zijn 

 volgend leven een droevig waas verspreid, en had wei- 

 ligt ook invloed op zijne handelingen. Drie zijner kin- 

 deren leven nog: Mevrouw de hartitzsch. Mevrouw kikkert 

 SCHOTBORGH, en zijn eenige zoon, zee-officier als hij. Van 

 zijne beide broeders is de een nog in leven, en horologie- 

 maker te Eotterdam ; de ander, ook al zee-ofiicier, is te 

 Saparoua gesneuveld. 



Het was ook in 1810, dat rijk den toenmaligen Mi- 

 nister van Marine en den Admiraal de vvlnter vergezelde 

 op eenen togt, van den Helder naar Delfzijl over Friesland 

 en Groningen, alwaar toen eene afdeeling lag der Fransche 

 flottille. Het viel hem, gelijk wel niet missen kon, te beurt, 

 dat hij door zijne kennis der kusten en door de vrijmoe- 

 digheid zijner taal en manieren, de aandacht trok van den 

 Eranschen Minister van Marine decrès, die, gelijk vele 

 der Pranschen van den toenmaligen tijd, zich door ruwen 

 en hoogen toon een oppermagtig aanzien gaf. In vaste en 

 waardige, hoewel beleefde taal kreeg deze steeds voldoend 

 antwoord op elke zijner ruw daarheen geworpen vragen. 

 En hiermede ging het rijk gelijk velen, die toen met 

 Pransche beambten in aanraking kwamen. Daar, waar men 

 hen op gepaste en zaakkundige wijze te woord stond, ver- 

 anderde de hooge toon spoedig in eenen meer bescheiden 

 en beleefden. De Minister, hoewel aanvankelijk verbaasd, 

 was er verre van af, om deze mannelijke vrijpostigheid 



