( 287 ) 



wondering een visschersgezel, aan wal stappen, en herkende 

 hij daarin den wakkeren kameraad, wien men verloren 

 achtte. Het toen, wegens de wijze, waarop het verleend 

 werd, zoo hoog gewaardeerd ridderkruis van het Legioen 

 van Eer was de belooning voor eeue daad, die geen ver- 

 deren lof behoeft. Men gaf aan rijk daarbij de toezegging, 

 dat hij, slechts vijf en twintig jaar oud, in den loop van 

 het jaar tot Pregats-Kapitein zoude worden bevorderd. — 

 Korten tijd daarna geschiedde de eerste abdicatie van n.^po- 

 LEON, en den 4den Mei verlieten de Franschen den Helder. 

 Dat de toenmalige Regering van Nederland het dienst- 

 aanbod van den Admiraal ver huell niet aannam, is alge- 

 meen bekend, evenzoo ook dat deze, alsmede zijne drie 

 Adjudanten, zich naar Frankrijk begaven. Er bleef toch 

 voor hen geen andere weg over. Het antwoord van den 

 Souvereinen Vorst luidde: " dat het van den Heer ver huell 

 '/ en van zijne drie Adjudanten afhing, om, hetzij ter ver- 

 // antwoording of ter voortzetting van hunne dienst, naar 

 «Frankrijk te vertrekken; hetzij, om hier' te lande te ver- 

 /' blijven, in welk geval hun al die wetten zouden te stade 

 "komen, welke de veiligheid van stille ingezetenen ver- 

 '/ zekeren." — Rijk echter, hoe gehecht ook aan zijnen 

 voormaligen chef, weldoener en leermeester, had te veel 

 liefde voor het Vaderland, om, toen hij dit met eere konde 

 doen, niet weder dienst te nemen onder de vlag, welke 

 de Fransche driekleur verving. 



Er heeft over deze aangelegenheid een zeker floers ge- 

 haii'gen, en de verhalen daarover inden Moniteur desindes 

 en in het werk van ver huell*) zijn met elkander in strijd. 

 De eenvoudige waarheid is, dat rijk zich van den Helder 

 naar 'sGravenhage begaf, om aldaar voor de particuliere 



*) Zie Q. M. K. VER HüELt. Hel Leven en Karakter van carel Hen- 

 drik GRAAF VER HüEiL Am&tcrdam 1847. Deel II. b1. 363. 



