( 297 ) 



bleef RIJK de vrolijke en de onbezorgde luim van den 

 matroos behouden. Is dit een gebrek iu den Vlagofficier 

 eu iu den lioogsten Staatsbeambte, men breke daarom 

 den staf niet over hem. Slechts aan weinigen toch valt 

 het te beurt, bevallige losheid te paren aan het houden 

 van den afstand, in de hiërarchie vooral van het militaire 

 wezen gevorderd. Die daarbij het eene uiterste wil ver- 

 mijden, valt zoo ligt in het andere. Was zulks het geval 

 bij RIJK, wie zal daaraan niet gaarne de voorkeur gevea 

 boven hooghartige stroefheid ? ^ 



Menigvuldig waren de gunstbewijzen, door meer dan eenen 

 Vorst hem geschonken. Hetgeen het overzigt er van be- 

 langrijk maakt, is de zeer onderscheiden grondslag, waarop 

 zij verleend werden. De eerste belooning, welke hem te 

 beurt viel, was het ridderkruis van het Legioen van Eer 

 voor eene daad, welke de stoutmoedigheid en trouw der 

 oude Ridders in het geheugen terugroe^jt. Koning louis 

 pniLipPE deed het vervangen door het Commandeurskruis 

 derzelfde orde, omdat hij als Gouverneur-Generaal der 

 West-Indiën, met. zijne gewone dienstvaardigheid in de 

 voedingsbehoeften van Fransch Guyana voorzien had. — 

 Bedding van schipbreukelingen zien wij later door den 

 Koning van Denemarken beloond geworden. Hetgeen hij 

 voor de Marine in Nederland deed, vond opvolgend in 

 het ridderkruis van den Nederlandschen Leeuw, in het 

 Commandeurs- en in het Grootkruis dier Orde zijne regt- 

 matige waardering. De Keizer van Eusland betoonde zijne 

 tevredenheid over den doortogt naar Engeland, in 1844 op 

 's Rijks oorlogsstoombooten, door het grootkruis met de 

 ster der St. Anna-orde in brillanten, waarvan hem de 

 ridderorde der Tweede Klasse in brillanten reeds bij zijn 

 bezoek te St. Petersburg met de Zeeuw was geschonken, 

 en toen in 1845 de Aartshertog frederik van Oostenrijk, 

 onder geleide van ruk, onze maritime instellingen bezocht, 



