( 3S5 ) 



en hare behandeling bespreekt, eerst met vermelding van 

 het gevoelen van anderen, en later van zijne eigene voor- 

 loopige meening. Ik acht het niet noodig TJ, M. H., eene 

 analyse te geven van het daarover door den Heer ooijkaas 

 ter nedergeschrevene, zoowel omdat deze geheele beschou- 

 wing in zijn stuk, hetwelk eigenlijk een verslag behoort 

 te zijn, minder te huis behoort, als ook omdat zij zeer 

 onvolledig is, en, voor zoover het zijn eigen gevoelen be- 

 treft, nog zeer onvolledig -nioest zijn ; daar zijn verblijf aan 

 het etablissement nog slechts van te korten duur dagtee- 

 kende, en de gelegenheid tot waarneming en onderzoek 

 nog zoo zeer gebrekkig was. Enkele punten verdienen 

 echter daaiuit nu reeds door ons aan het daglicht getrok- 

 ken te worden : 



1' Dat de erfelijkheid slechts voor zulk een klein getal 

 der besmette personen kon aangewezen worden, (voor 17 

 M. en 16 Vr.) dat de S., op grond daarvan, het regt meent 

 te hebben er niet dat gewigt aan te hechten, hetwelk er 

 anders doorgaans aan gehecht wordt. (Z. pag. 27 en 38). 



2°. Trok de beschuldiging mijne aandacht dat, alhoe- 

 wel de ziekte door den slavenhandel naar Suriname is 

 overgebragt, zij er door de ongunstige dispositie van het 

 klimaat en door onverschilligheid en achteloosheid van het 

 bestuur wortel geschoten heeft ; eene achteloosheid, die 

 bleef bestaan, in weerwil van de vermaningen van hen, 

 die het met de kolonie goed meenden, waaronder de ge- 

 neesheer GODEFRiDus WILHELMUS SCHILLING, die in de laatste 

 helft van de vorige eeuw in de kolonie werkzaam was, 

 eene eerste plaats bekleedt, (pag. 34). 



Deze beschuldiging, zeg ik, ter nedergeschteven in een 

 officieel rapport aan den Gouverneur-Generaal, trok bijzon- 

 der mijne aandacht, te meer, daar zij mij toescheen noch 

 geheel juist, noch billijk te zijn. De Heer ooijkaas zou 

 toch den schijn vermeden hebben, als of hij het verwijt 



VERSLAGEN ES MEDEDEELINGEK. DEEL II. 36 



