( 386 ) 



van onverschilligheid en achteloosheid ook aaii de latere 

 besturen deed, indien hem de aanleiding van regerings- 

 wege bekend geweest ware tot de belangrijke verslagen 

 over de Lepra te Suriname, ingediend aan liet Departe- 

 ment van Koloniën, door de Eerste Klasse van liet voor- 

 malig Koninklijk Nederlandsch Instituut, waaruit blijkt 

 dat de zaak van de Lepra te Suriname steeds een onder- 

 werp van gemoedelijke zorg der latere besturen geweest 

 is, gelijk de toezending van zijn verslag aan de Akadcmie 

 daarvan een vernieuwd bewijs is. 



'i". Trof het ons, dat het denkbeeld van besmettelijk- 

 heid door hem zeer wordt beperkt ; zoodat, volgens des 

 S. gevoelen, niemand besmet zal worden, indien hij in 

 geene naauwere aanraking met den besmetteling komt 

 (pag. 39). 



Eindelijk verdienen nog twee jiunten uit dit gedeelte 

 van den arbeid des S. onze bijzondere aandacht. Het eene 

 geldt zijne naïve bekentenis, dat zijne kennis van de 

 ziektekundige ontleedkunde van de Lepra en van de Ele- 

 phantiasis zich tot niets bepaalt, aangezien hem niet alleen 

 de noodige hulpmiddelen tot het doen van onderzoekin- 

 gen ontbreken, maar hij zelfs van een ziekenhuis en eene 

 lijkenkaiiier verstoken is (pag. 37 en 38). Het andere 

 punt heeft betrekking tot de gelegenheid om de lepra lijders 

 te behandelen. Wij lezen daaromtrent (pag. 39) : // Twee 

 // kleine onbevloerde vertrekjes, ieder met een klein vier- 

 // kant gat met traliewerk ter doorlating van lucht en 

 n licht voorzien, en welke ook nog als provoost- of boei- 

 » kamer gebezigd worden, dienen thans ter verpleging van 

 «mijne zieken!! Daar deze vertrekken geheel en al onge- 

 /' schikt zijn om de geringste ziekte van welken aard 

 " ook te behandelen, zoo heb ik nog geene wezenlijke 

 /'behandeling in het werk kunnen stellen. 



Eindelijk wil ik u de slotsom der beschouwingen van 



