Dat dit verscliil inderdaad bestaat, weet ieder. Planten, die elders 

 in het wild groeijen, kunnen hier niet dan met veel moeite en 

 zorgen worden in het leven gehouden; en zoo omgekeerd planten, 

 die hier welig tieren, worden elders niet aangetroffen, of leiden er 

 een kommerlijk bestaan, indien zij er worden heengevoerd. Zoude 

 het ook de bijzondere geaardheid van den grond zijn, waaraan dit 

 moet worden toegeschreven ? 



Indien wij de dorre heidevelden, waar niets dan dennen, berken 

 en eenige weinige andere gewassen hun karig onderhoud vinden, 

 vergelijken met de vruchtbare beemden langs onze groote rivieren, 

 met hunne welige gras- en graanvelden en vruchtbare boomgaarden, 

 dan kunnen wij ons zeer gemakkelijk voorstellen, hoe belangrijk 

 deze verschillende geaardheid van den bodem moet zijn voor de 

 plant, die bestemd is een gedeelte van haar voedsel daaruit door 

 hare wortelen op te nemen. Doch hoe gewigtig en onmiskenbaar 

 de invloed des bodems ook zijn moge, zij is geenszins voldoende 

 om rekenschap te geven van het onderscheid in den plantengroei, 

 hetwelk iederen reiziger in het oog valt, wanneer hij zich van de 

 evennachtslijn verwijdert of daartoe nadert. 



Dit standvastig en algemeen verschil moet eene andere en wel 

 eene algemeeue oorzaak hebben; want dezelfde soorten van gronden 

 worden op alle plekken van den aardbodem telkens weder aange- 

 troffen, zonder daarom dezelfde of overeenkomstige planten te voe- 

 den. Deze algemeene oorzaak, die den belangrijksten invloed op den 

 plantengroei uitoefent, is de warmte der omgevende lucht. Van 

 haar is de groei der planten zóó zeer afhankelijk, dat men met 

 tamelijke zekerheid vooruit bepalen kan , welke soorten van planten- 

 vormen op dit of dat punt der aarde bij voorkeur zullen worden 

 aangetroffen, mits men slechts bekend zij met den gemiddelden 

 warrategraad der lucht op dat punt. 



Wanneer wij , voortgaande van den Noordpool naar de linie , naar 

 de gemiddelde warmtegraden des jaars vragen, dan bevinden wij, 

 dat b. V. aan het uiterste noordelijke punt van ons werelddeel, de 

 ISToordkaap, die gemiddelde warmtegraad nog niet 330 P. bedraagt, 

 dat is , slechts even het vriespunt te boven gaat ; te Stokholm is hij 



