— 4 — 



der keerkringsgewesten oplevert, als minder gewigtig voor ons doel, 

 met stilzwijgen voorbijgaan. Alleenlijk moet ik er nog op ééne 

 wijzen, namelijk op de hoeveelheid van den regen. Eeeds vooraf 

 laat het zicli vermoeden, dat, wanneer planten zullen groeijen in 

 streken, die het geheele jaar door aan eene hitte zijn blootgesteld, 

 welke elders slechts op enkele dagen van het jaar plaats heeft, als- 

 dan de hoeveelheid van het regenwater, hetwelk hare wortelen 

 drenkt en de verschroeide bladeren besproeit, buitengemeen groot 

 moet zijn. Werkelijk is dit ook het geval. Bij ons bedraagt de 

 gemiddelde hoeveelheid opgevangen regen gedurende een geheel jaar 

 ongeveer % van een Ned. el, dat is, indien al de regen bleef staan, 

 zoude de grond op het einde van het jaar tot die hoogte er mede 

 bedekt zijn. Op vele punten der keerkringsgewesten nu bedraagt 

 deze hoeveelheid veel meer dan het dubbelde , en zelfs vier- en vijf- 

 maal zooveel. Bedenkt men daarbij , dat die regen aldaar slechts 

 gedurende weinige maanden van het jaar valt, dan zal men zicli 

 eenigzins kunnen voorstellen hoe geweldig deze regenbuijen zijn, 

 die onze sterkste piasregens verre overtreffen, beken en rivieren 

 doen zwellen, buiten hare oevers treden, en soms belangrijke over- 

 stroomingen te weeg brengen. Een gevolg van deze aanzienlijke 

 hoeveelheid regenwater, hetwelk inden grond dringt, en vervolgens, 

 weder verdampende, zich gemakkelijk in de zeer verwarmde lucht 

 oplost, is eene groote vochtigheid dezer laatste, welke over het 

 algemeen gedurende het zoogenaamde drooge jaargetijde voortduurt, 

 en inzonderheid bijdraagt om de tropische planten voor het verwel- 

 ken en verdroegen te behoeden, gelijk daar, waar, bij gelijke lucht- 

 warmte, uit hoofde van de geaardheid des bodems, eene groote 

 droogte der lucht heerscht, werkelijk plaats heeft. 



Gaan wij thans, na dit zeer vlugtig overzigt van de voornaamste 

 omstandigheden , die op den plantengroei der keerkringsgewesten in- 

 vloed hebben, over tot de beschouwing van dien plantengroei zel- 

 ven. Stellen wij ons voor, dat wij reizigers zijn, die, na lang op 

 zee gezwalkt te hebben , na gedurende vele weken niets dan de lucht 

 boven en het water beneden ons te hebben gezien , eindelijk ginder 

 ver aan den horizon eene flaauwe streep ontdekken. Het is land ! 



