— 5 — 



Wij stevenen er heen. Stelt u verder voor dat wii voet aan wal 

 zetten in het jaargetijde, waarin wij weten dat in het moederland 

 de winter zijn gebied voert, wanneer eene ijsscliors de stroomen, 

 een sneeuwkleed de velden bedekt, alle boomen ontbladerd zijn, 

 geene bloem nog ontloken is. Hier daarentegen vinden wij eene 

 lagchende natuur, welig groen, velerlei gewassen met prachtig ge- 

 kleurde bloemen, waaronder wij al spoedig er eenige bemerken, die 

 oude kennissen schijnen te zijn. Inderdaad wij bewonderden ze 

 reeds te huis, waar zij als zeldzaamheden met veel moeite en groote 

 kosten in verwarmde kasten gekweekt worden, en van tijd tot tijd 

 de aan hen besteede zorgen beloonen, door het te voorschijn komen 

 van eenige spaarzame bloemen. Hoe geheel anders vertoonen ech- 

 ter diezelfde gewassen zich hier in hunnen vrijen natuurstaat! Die, 

 welke wij tot hiertoe zagen, zijn slechts hunne miniatuur-afbeeld- 

 sels, zij zijn gebrekkelijke kinderen in vergelijking hunner meer 

 gelukkige zusters, die de keerkringszon nog koestert, — zij zijn het 

 dwergenkroost van het reuzengeslacht. 



Eene opmerking, welke ieder moet trefien, die voor het eerst een 

 keerkringsgewest bezoekt, is de groote verscheidenheid der planten, 

 welke hij ziet groeijen. In de gematigde en koude luchtstreken leven 

 de individus van eene en dezelfde soort zeer dikwerf gezellig bij 

 een. Men denke slechts aan onze uitgestrekte gras- en heidevelden, 

 aan de bosschen van denne- en pijnboomen , die vooral in het noor- 

 den en oosten uitgebreide streken gronds beslaan. 



In de keerkringsgewesten is dit anders. Daar groeijen tallooze 

 vormen in bonte verscheidenheid dooreen; gemiddeld kan men reke- 

 nen, dat op dezelfde oppervlakte gronds, waarop in Europa 1000 

 verschillende soorten wonen, men er 3 a 4000 in de keerkrinersg-e- 

 westen zal aantrefïen. Dat deze groote afwisseling van vormen aan 

 het geheele topneel meer leven bijzet en den indruk daarvan ver- 

 hoogt, gevoelt elk. Maar, vraagt men welligt, zijn er onder die 

 talrijke plantenvormen geene, die eenige gelijkheid hebben met die 

 onzer luchtstreek .P Voorzeker. Het is geenszins eene zeldzaamheid 

 hier vormen aan te trefien, welke herinneren aan overeenkomstige 

 vormen in het vaderland. Er zijn plantenfamiliën , — dat zijn groote 



