l 



— 19 — 



toch ginder missen. Wij kunnen nog in warme kasten vele voort- 

 brengselen der heete luchtstreek kweeken; doch het aanleggen van 

 koude kasten voor planten, die slechts bij eene lagere temperatuur 

 goed gedijen, dat zal wel eene vergeefsche poging zijn! En echter 

 zij bestaan, die koude kasten; of liever de natuur heeft voor groei- 

 plaatsen gezorgd, waar zelfs onder de linie alle de voortbrengselen 

 eener koelere luchtstreek kunnen worden aangekweekt. Het zijn de 

 bergen. Hoe hooger men stijgt, hoe kouder de lucht wordt. Op eene 

 hoogte van 16000 voet is zelfs onder de brandende zon der keer- 

 kringen alles sneeuw en ijs, en hier vindt men nagenoeg de gemid- 

 delde temperatuur terug , die aan het uiterste noordelijke punt van 

 Europa heerscht. Doch terwijl dit op 1400 uren afstands van de 

 linie verwijderd ligt, bedraagt de regtstreeksche hoogte van het eerst- 

 genoemde punt nog niet één uur boven het oppervlak der zee. En 

 toch vindt men , van daar tot aan den voet des bergs , alle klimaten 

 in de meest volkomene opvolging. De planten van alle hemelstre- 

 ken, van het rendieren-mos af, dat in Lapland den grond aan 

 de sneeuw betwist, tot de trotsche palmen toe, die sieraden der 

 keerkringslanden , zij kunnen op een' en denzelfden berg te gelijker 

 tijd groeijen, en het hangt slechts van den mensch af om de plek 

 uit te zoeken , welke de meeste geschiktheid heeft om die gewassen 

 te doen gedijen, welke hij uit eenig oord der wereld daar wenscht 

 over te brengen ! 



Ziedaar voorwaar niet een der minste voordeden dier £cezesrende 

 luchtstreek! Ja het is eene rijk gezegende luchtstreek. Gij stemt 

 mij dit toe, mijne lezers! Wat wonder, dat de geschiedenis daar de 

 wieg en de bakermat van het menschelijk geslacht zoekt, dat de 

 dichter in die gewesten het paradijs der onschuld plaatste! 



Mogelijk vragen sommigen uwer reeds : waarom is het niet overal 

 zoo? Waarom heeft de natuur slechts een gedeelte, en niet de 

 geheele aarde zoo rijk getooid? Waarom moet hier de landman 

 zwoegen, om aan den ondankbaren grond een enkelen oogst te ont- 

 wringen, die nog somwijlen zijne verwachtingen te leur stelt, terwijl 

 ginds de hand zich slechts behoeft uit te strekken om de voedende 

 vruchten te grijpen, die naauwlijks eenige kweeking vereischen? 



