— 29 — 



CuviER was, bij het beschouwer, der afbeeldingen van scheuch- 

 ZEBs versteening, getrofien geworden door den ronden vorm van het 

 hoofd met deszelfs groote oogholten, en vond daarin overeenkomst 

 met den kop van eenen kikvorsch of salamander. En naauwelijks 

 had hij het oog geworpen op de afbeelding van een later ontdekt 

 dergelijk voorwerp uit de verzameling van Dr. amman te Zurich, 

 of hij vond in de sporen van achterpooten en in den staart, die 

 bi] dat exemplaar werden aangetroffen, een bewijs, dat de mensch 

 van scHEUCHZER , de meerval van anderen , niets anders was dan een 

 reusachtige salamander; een dier, tot dezelfde familie behoorende 

 met dat kleine, naauwelijks zes Nederl. duim lange diertje, dat in 

 onze sloten wordt aangetrofi'en. Cu vier was van meening, dat, 

 indien men vrijelijk over het voorwerp beschikken en het naar 

 believen onderzoeken kon, men in het maaksel van sommige dee- 

 len de volledige bewijzen voor zijn gevoelen zou aantreffen. 



Aldra kreeg hij gelegenheid om zich daarvan volkomen te over- 

 tuigen. Het fossiel van scheuchzee, bevond zich thans in de geo- 

 logische verzameling van ïeylers stichting te Haarlem , en toen 

 ctivier, in de hoedanigheid van inspecteur voor het hooger en 

 middelbaar onderwijs in het Eransche keizerrijk, in Mei 1811 ook 

 Haarlem bezocht, verschafte de toenmalige directeur van teïlees 

 museum, vanmarum, hemde gelegenheid, om den steen verder uit 

 te beitelen, ten einde de beenderen bloot te leggen, die er nog in 

 verborgen konden zijn. Deze bewerking werd door lauritj-ard, 

 den secretaris van cuvier, verrigt. "Wij hadden," dus schrijft cu- 

 viER, "eene afbeelding van het geraamte eens salamanders vóór ons 

 geplaatst, en het was niet zonder eene soort van genoegen, dat 

 wij, naarmate de beitel den eenen steensplinter na den anderen 

 wegnam, een van die beenderen te voorschijn zagen komen, welke 

 die afbeelding reeds van te voren als aangekondigd had." 



Eondom den ronden rand des hoof ds kwam eene dubbele rij 

 kleine tanden te voorschijn; een duidelijk bewijs, dat die rondheid 

 gevormd werd door de kaken, en niet door den schedel. Bij het 

 uiteinde van elk dwarsch werveluitsteeksel vertoonde zich eene zeer 

 kleine rib, en aan beide zijden ontdekte men een schouderblad. 



