— 3ü — 



een opperarmbeen , met beenderen van den voorarm en der vinge- 

 ren; — alle welke beenderen in elk opzigt, de grootte natuurlijk 

 uitgezonderd, met die van onze gewone salamanders overeenkwamen. 

 De beide beenderen, die bij het achterhoofd gezien worden, bleken 

 nu tot den achtersten hoorn van het tongbeen te behooren. In één 

 woord, het vermoeden van cuvieu werd door dit onderzoek op de 

 schitterendste wijze bevestigd, en de wetenschap, niet, de op ijdele 

 veronderstellingen en bespiegelingen, maar de op eenvoudige en 

 getrouwe waarneming der natuur gegronde wetenschap, telde eene 

 zegepraal meer. 



Het ontbreekt tegenwoordig in de geologische verzamelingen niet 

 aan overblijfselen van dergelijke groote salamanders ; sedert schexich- 

 ZEE. en AMMAN ziju er meer gevonden, waaronder exemplaren, die 

 veel vollediger zijn bewaard gebleven. — ReusacMig mag men ze 

 met regt noemen, wanneer men ze vergelijkt met die salamander- 

 soorten , welke thans in diezelfde gedeelten der aarde worden 

 aangetroffen, waar men de overblijfselen der eerste vindt. De 

 Europeesche watersalamander [Triion), een diertje, dat, wat deszelfs 

 uitwendige gedaante betreft, veel op eene hagedis gelijkt, bereikt, 

 zoo als reeds is aangemerkt, naauwelijks de lengte van zes Nederh 

 duim; de landsalamanders , die in hetzelfde werelddeel te huis be- 

 hooren, zijn weinig grooter. Daarentegen is het gedeelte van het 

 o-eraamte des grooten salamanders van Oeningen, dat tot de zon- 

 derlinge misvatting van scheuchzer aanleiding gaf, omstreeks vier 

 palm lang, ofschoon er toch nog de staart aan ontbreekt. Men 

 behoeft zich echter over dit aanmerkelijk verschil in grootte niet 

 te verwonderen. Reusachtige grootte is eene der eigenaardigheden, 

 door welke zich de dieren der vroegere tijdperken, de dieren der 

 voorwereld, voor een groot gedeelte althans, onderscheidden. Dit is 

 niet alleen het geval met die diersoorten, met welke er in dezen 

 tijd geene overeenkomstige worden aangetrofi'en , maar ook met die, 

 welke na verwant waren aan de thans levende. Om maar enkele 

 voorbeelden te noemen , zoo bestonden er vroeger runderen en her- 

 ten, verscheurende dieren van het katten- en hondengeslacht, olifan- 

 ten, hagedissen en krokodillen, enz, die, ofschoon niet volkomen 



