— 34 - 



dan anders uit dan gedurende den dag. De bloemen zijn gesloten, 

 de bladen zijn van rigting veranderd; die uitgespreid waren, nei- 

 gen naar elkander toe, en laten u geheel andere oppervlakten 

 zien dan op den dag; ja, men zou zeggen, zij plooijen zich op 

 nieuw te zamen, als wilden ze tot den toestand van knoppen, 

 waarin ze vroeger waren besloten, tot een' staat van vorming en 

 ontwikkeling terug gaan. Het plantenrijk slaapt! — Doch, het is 

 niet alleen de gedaante en de houding, het zijn ook de kleuren 

 die ons geheel anders voorkomen. De velden hebben vaak de groene 

 kleur als die van de golven der zee. En dit is niet alléén het 

 gevolg van uit den dampkring neergeslagen waterdamp, maar ook 

 daarvan , dat de planten , door hare veranderde rigtingen , ons andere 

 oppervlakten aanbieden , die geheel anders gekleurd zijn, — vaak ook 

 door dat er zich op hare oppervlakte een wasachtig bekleedsel of 

 uitzweetsel afzet , dat de zonnewarmte later doet verdwijnen , waarna 

 de oorspronkelijke kleur zich weder voordoet. 



Op den middag is alles in volle pracht. De bloemen zijn geopend, 

 de bladen uitgespreid, en vaak weerkaatsen zij met hare blinkende 

 oppervlakten de zonnestralen; de liefelijkste geuren ontwikkelen 

 en verspreiden zich wijd en zijd; het gewasrijk heeft zich als met 

 zijn' prachtigsten dos getooid, en doet den sterveling, onder 't ge- 

 not van al dat schoone, de grootheid en de almagt verkondigen 

 van Hem, die dat alles in het aanzijn riep. 



En hoe vinden wij het gewasrijk des avonds? Nog vóór dat de 

 laatste stralen van de zon, die het levendmakend beginsel der na- 

 tuur mag genoemd worden, zijn verdwenen, en zij zelve onder de 

 westerkimme daalt, is de planten-wereld weder als in een' diepen 

 slaap gezonken. De geheele levende natuur, als moede van den 

 afgeloopen dag, neigt met haar tot rust. De vogels en andere 

 dierlijke boschbewoners zwijgen onder takken en bladen gedoken; 

 de insekten sluipen naar hunne schuilhoeken ; stilte en kalmte 

 heerschen alom, tot dat de morgen komt, die de geheele schepping 

 als doet herleven. 



Als men over dat alles nadenkt, dan moet men toch wel, zelfs 

 onwillekeurig, trachten op te klimmen tot de oorzaken, die zulke 



