— 53 — . 



in de maanden Junij en Julij. Naar het aantal dier kringen bepaalt men 

 het getal der jaren, den leeftijd der boomen, den ouderdom der ver- 

 schillende takken aan eenen en denzelfden stam. Daartoe nu wordt de 

 stam reeds in het voorjaar voorbereid; aanvankelijk wanneer de grond 

 nog warmer is dan de lucht, — later, wanneer de laatste al 

 spoedig warmer is dan de aarde en dan het inwendige van stam- 

 men en takken. Dan vooral is het, dat de uitwaseming plotselijk 

 verhoogd wordt, wanneer de plantendeelen als met eenen tooverslag 

 te voorschijn treden. Uitwaseming, opstijging en opslorping moeten 

 daarbij gelijken tred houden. Het sap, dat de knoppen voedt, de 

 bladen doet ontwikkelen en helpt ontplooijen, stijgt op in het 

 jonge hout (splint) en is in de buitenste laag (de zoogenaamde eam- 

 biuralaag), die enkel uit zeer jeugdige celletjes bestaat, in groote 

 hoeveelheid voorhanden. Deze jeugdige houtcelletjes vermenigvuldigen 

 zich zeer snel, en zoo vormt zich de nieuwe laag of kring van het hout. 



Maar nu nememen in aanmerking, met welk eene enorme massa 

 vaste stof een boom jaarlijks wordt vermeerderd; herinnere zich 

 daarbij , wat wij boven reeds aanvoerden , dat slechts eene uiterst 

 geringe hoeveelheid van andere stoffen te gelijk met het water uit 

 den grond in den boom wordt opgenomen ; en dan is het niet moeije- 

 lijk om tot het besluit te geraken, dat de water-massa, die in het 

 voorjaar en den zomer door eenen boom trekt, schier onmetelijk 

 is en alle berekening en voorstelling moet overtreffen. Een flaauw 

 bewijs er van valt in het oog, als men de valsche loten onder aan 

 de stammen in onze plantsoenen wegsnijdt. Een kwalijk te stremmen 

 vochtstroom, schijnbaar van het helderste water, stroomt naar bui- 

 ten. In Amerika boort men gaten in stammen van sommige esch- 

 doorns, om er een suikerachtig sap uit te verzamelen , 't geen gegist 

 zijnde eenen geestrijken drank geeft. De knoppen, gelijk zoo vele 

 pompen, trekken het sap naar boven, en zij doen dit in toenemende 

 mate, naar gelang zij zelve zich meer ontplooijen. 



Opslorping en verdamping moeten in eene standvastige verhou- 

 ding blijven. Als de warmte van den dampkring des avonds ver- 

 mindert, dan vermindert ook de opstijging van vocht. Als de graad 

 van vochtigheid van de lucht zoo groot is , dat zij , met water als 



